Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" φιλοξενεί τον Θανάση Πάνου "Ορθογώνιοι όγκοι φέρετρα"

Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" 
φιλοξενεί 
τον Θανάση Πάνου


"Ορθογώνιοι όγκοι φέρετρα"

Όταν ξύπνησε, αρχικά σκέφτηκε ότι δεν είχε προνοήσει για καταφύγιο σε περίπτωση πυρηνικού καύσωνα. Η αποθήκη του βέβαια ήταν γεμάτη με τρόφιμα, είδη υγιεινής και ό, τι άλλο όφειλε να προμηθευτεί ως πολίτης σε μια χώρα που δεν ξέρει πού διάολο πηγαίνει. Ενώ συνειδητοποίησε ότι καμιά βόμβα θερμότητας δεν είχε πέσει στο κρεβάτι του, ίδρωσε περισσότερο με τη σκέψη ότι είχε σημαντικό ραντεβού στο γραφείο του και έπρεπε μέσα σε αυτόν τον καύσωνα να φορέσει γραβάτα και κοστούμι.

Ούρλιαξε, ντύθηκε ντιζάιν ανθοδοχείου, ξαναούρλιαξε και αποφασισμένος πήδηξε έξω από το σπίτι του. Αυτό και αν ήταν μεγάλο λάθος! Η απότομη προσγείωσή του κάτω από της πόλης τον φλεγόμενο ουρανό έσκασε στην άσφαλτο σαν όλμος και γέμισε τα αυτιά του με ανυπόφορα τσιριχτά «βζιιιιιιν». Δεν τον έφτανε ο ορυμαγδός που αποπνέουν οι θερμοί τσιμεντένιοι όγκοι από τα θεμέλια της πόλης, δεν έφταναν τα ξινισμένα μούτρα των ψυχαναγκασμένων περαστικών, είχε και τα ανυπόφορα «βζιιιν» στα αυτιά του, πού όλο πλήθαιναν με τη συμμετοχή της ηχορύπανσης. Όλη αυτή η αλοιφή τον απορρύθμιζε σε κάθε βήμα και όσο και αν λιγόστευε η απόσταση από το γραφείο, λιγόστευε και η θέληση για κάθε βήμα. Πάσχιζε ιδρωμένος, φλεγόμενος μέσα στο κοστούμι του, ώσπου ένα τελευταίο «βζίιιν» του έδωσε μια σουβλιά στον αυχένα και τον γονάτισε.

Τώρα πλέον δεν μιλούσε η φαντασία. Επιβεβαιώθηκε ο εφιάλτης του, η πραγματικότητα ήταν εδώ και πεσμένος καταγής ανάμεσα στους θερμούς όγκους της πόλης τη ζούσε. Σήκωσε το κεφάλι ψάχνοντας λίγο ουρανό, λίγη διέξοδο όρασης και μια ανάσα δροσιάς ανάμεσα από τις πολυκατοικίες. Ενώ είχε καταρρεύσει, μέσα στο κεφάλι του ήχησε δυνατά μια σκέψη:

Αποκλείεται να έχουν τελειώσει την Αρχιτεκτονική οι κατασκευαστές αυτής της πόλης. Δεν μπορεί. Ήταν αδιανόητο να έχει τελειώσει κανείς μια τόσο σημαντική πανεπιστημιακή σχολή και να παράγει τόση απάνθρωπη κακογουστιά που εκπέμπει θερμότητα. Σπίτια θερμά κλουβιά, θερμές κατασκευές με ήχους μηχανικούς, με εγκληματικές παραλείψεις ανθρώπινης διαβίωσης, όλα δίχως σεβασμό στη ζωή και το φυσικό περιβάλλον.

Η πόλη είναι ένα τσιμεντένιο δάσος με ορθογώνιους πύρινους όγκους, άχρωμα δένδρα με πουλιά που κελαηδούν βραχνά ,δρόμους χωρίς ζωή που ανάμεσά τους οι κάτοικοι τρέφονται με Seropram και Stedon, κάτοικοι που είναι μόνιμοι δρομείς με μάτια που γερνούν σε ζώνες νεκρού χρόνου, δουλεύοντας μέσα σε ένα τεράστιο μηχανισμό αφαίμαξης ανθρώπινης ενέργειας. Η τερατόμορφη πόλη στα θολά μάτια του γέλαγε σατανικά, τον σκέπαζε κάτω από τους εξωφρενικούς ήχους των αλλεπάλληλων «βζιιιν» και τον βύθιζε στο πύρινο φέρετρό της μαζί με χιλιάδες άλλους με σώματα ρολόγια, κατοίκους θλιβερούς αυτού του δράματος.

Η καρδιά του σταμάτησε και ο αναρχικός αρχιτέκτονας που είχε προτείνει ως λύση να εκκενωθεί η πόλη, να βομβαρδιστεί, να ισοπεδωθεί και να χτιστεί από την αρχή με νέα σχέδια δόμησης, χώρους πρασίνου και με μελέτες που θα αναδείκνυαν τα αξιοθέατα και τα αρχαιολογικά μνημεία, με χώρους που θα έπαιζαν παιδιά και θα ανάσαιναν οι ηλικιωμένοι, έκλεισε τα μάτια του και η τελευταία ανάσα του έγινε μια μικρή δροσοσταλίδα περιδινήθηκε πάνω από το σώμα του και εξατμίστηκε μέσα στους γκρι πύρινους ορθογώνιους όγκους.

Αυτοί βέβαια που πιστεύουν στη μεταθανάτια ζωή, λένε πως η καρδιά του ξαναχτύπησε σε ένα λιβάδι με μια μικρή φάρμα και ουρανό με αληθινά σύννεφα, άλλοι πάλι που πιστεύουν στο τίποτα λένε πως ένα μνήμα κάτω από ένα δένδρο, έξω από την πόλη, αρκεί.

Θανάσης Πάνου

(Ο Θανάσης Πάνου σπούδασε οργάνωση & διοίκηση επιχειρήσεων,  κοινωνιολογία- εγκληματολογία και  πραγματοποίησε ειδικές σπουδές εικαστικών τεχνών  (εικόνα ήχος-κίνηση-λόγος), με αντικείμενο έρευνας την λειτουργιά της καλλιτεχνικής φόρμας και τη μορφική της αντιστοιχία από το ένα είδος τέχνης στο άλλο, μέσω της βιωματικής παιδείας. Ως  εκπαιδευτικός έχει εργαστεί με ομάδες art therapy και είναι επιστημονικός συνεργάτης του κέντρου ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ & ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΕΧΝΩΝ στο τμήμα πειραματικής έρευνας και έκφρασης. Έχει λάβει μέρος σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις Ζωγραφικής – video-art,  στην Ελλάδα και το εξωτερικό  και έχει οργανώσει λογοτεχνικές εκδηλώσεις και δρώμενα πλαισιωμένα με μουσική και οπτικοποίηση ποιητικού λόγου.  Το  Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών (Τhe Institute for Experimental Arts) το 2013 και 2014 παρουσίασε videoart & ποίησή του στο Διεθνές Φεστιβάλ ποίησης ( Ιnternational Film Poetry Festival). Με το μουσικό σχήμα των MOLES BAND  έχουν επενδύσει μουσικά  παραγωγέςdocumentary.  Άρθρα , πεζά και ποιήματα του  έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες ,περιοδικά και λογοτεχνικές  ανθολογίες.)

(φωτογραφίες του  David  Lynch)

Το ιστολόγιο «Με ανοιχτά βιβλία»

φιλοξενεί

τον Θανάση Πάνου

«Ολιγόστιχα 1» 
(από την υπό έκδοση συλλογή «Κελιά» )

Κατάποση

Συνήθειο είναι όλα

μια κατάποση αργή

Και αυτό,

παρέα με τις άλλες νάρκες

που αναμένουν

το επόμενο ναυάγιο.

Η προσβολή

Είχα κάποτε καταπιεί

σιωπηλά μια προσβολή.

Ωστόσο και σήμερα υπάρχει

σε μια σειρά σπασμών

χωρίς θόρυβο κανέναν.

Βαριά οβίδα,

βιωμένη αναλίσκεται.

Πειθαρχία

Πειθάρχησε σε κύκλο

το άναρχο κοπάδι λεόντων

ο θηριοδαμαστής

και έκπληκτος συνειδητοποίησε

ότι στο κέντρο ενός κύκλου

θα περάσει την υπόλοιπη ζωή του.

Λήθη

Μοιράσαμε ένα τσιγάρο

τα ίδια χείλη

το πρωί φώναζαν «Παρών»

την παρουσία μας φώναζαν

μέσα στον καπνό μας.

Στο προσκλητήριο.

Μες στης μέρας

τη μαύρη μας τη λήθη.

Απόφαση

Σκοντάφταμε στα ίδια τα βήματά μας.

Αδειάσανε τα κρατητήρια της γης

και ο πλανήτης άλλαξε τροχιά.

Η τέλεια στιγμή των ευθυνών.

Χαμαιλέοντας

Γεννήθηκα πανέξυπνος

ψιθύριζαν οι κόλακες,

απροσάρμοστος χαμαιλέοντας.

Και όταν τα χρόνια πέρασαν

έρποντας συνειδητοποίησα

πως αν ήμουν χαμαιλέοντας

ήμουν με αχρωματοψία.

Το είδος μου

Ένα ζώο στην άσφαλτο.

Του πρόσφεραν μια ρόδα.

Έτσι κι εγώ.

Μια ρόδα συρόμενη

από την α-φιλία του είδους μου.

Απροετοίμαστοι

Ξαφνικά έφυγε το καλοκαίρι

και απροετοίμαστοι

ντυμένοι ελάχιστα έως καθόλου,

φορέσαμε  κατάσαρκα το χιόνι

και σύραμε τα έλκηθρα

με επιβάτες τα γέρικα σκυλιά μας.

Αναγνώστες

Η απανεμιά της θάλασσας

δεν είναι κενότητα ανέμου.

Είναι απανεμιά προλαλούσα.

Γι’ αυτό οι ναυτικοί

δεν είναι Άνθρωποι κενοί.

Είναι οι αναγνώστες του ανέμου.

Αξία

Κάθε αξία γεννήθηκε

σαν αστραφτερό λεπίδι ελπίδας.

Κυοφορώντας

μια νέα φυλή προνομίων.

Οι ρουφιάνοι

Πόσοι οι δαίμονες που ρουφιανέψανε

και τον καπνό και το στριφτό τσιγάρο μου.

Γι’ αυτό και οι σκύλοι μου λυσσάξανε.

Γαβγίζουν τους ρουφιάνους

που ολημερίς κρυφοκοιτάζουν.

Ειδήμονες

Καταρρέουμε σε μια σειρά απόμακρων λέξεων

και πάντα σμίγουμε στην κοίτη της ξεροποταμιάς

ειδήμονες πιότερο και από το ρόχαλο των χαλικιών

παγωμένοι οφθαλμοί

σε γυάλινα ποτάμια.

Ερημιά

Και όμως δημιουργήσαμε μια έρημο

μια παλινωδία στον διάδρομο

που ενώνει τις κλειστές πόρτες μας.

Γη-μητέρα

Σήμερα την είδα καθαρά στη λαϊκή αγορά.

Η γη μητέρα

είναι μια χαμογελαστή γεροδεμένη κυρία

που ανοιγοκλείνει την αγκαλιά

στον πάγκο με τα φρέσκα φρούτα.

Γυμναστική

Γυμναστική μες στη σιωπή.

Οι ήχοι νιώθουν άχρηστοι,

παράλογοι, ηττημένοι,

σε μια γωνιά παραπεταμένοι.

Κι η σκέψη μοιάζει βλέμμα,

Βλέμμα ωστόσο που ηχεί.

Θανάσης Πάνου

(πίνακας του Γιάννη Στρατή)

(Ο Θανάσης Πάνου σπούδασε οργάνωση & διοίκηση επιχειρήσεων,  κοινωνιολογία- εγκληματολογία και  πραγματοποίησε ειδικές σπουδές εικαστικών τεχνών  (εικόνα ήχος-κίνηση-λόγος), με αντικείμενο έρευνας την λειτουργιά της καλλιτεχνικής φόρμας και τη μορφική της αντιστοιχία από το ένα είδος τέχνης στο άλλο, μέσω της βιωματικής παιδείας. Ως  εκπαιδευτικός έχει εργαστεί με ομάδες art therapy και είναι επιστημονικός συνεργάτης του κέντρου ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ & ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΕΧΝΩΝ στο τμήμα πειραματικής έρευνας και έκφρασης. Έχει λάβει μέρος σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις Ζωγραφικής – video-art,  στην Ελλάδα και το εξωτερικό  και έχει οργανώσει λογοτεχνικές εκδηλώσεις και δρώμενα πλαισιωμένα με μουσική και οπτικοποίηση ποιητικού λόγου.  Το  Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών (Τhe Institute for Experimental Arts) το 2013 και 2014 παρουσίασε videoart & ποίησή του στο Διεθνές Φεστιβάλ ποίησης ( Ιnternational Film Poetry Festival). Με το μουσικό σχήμα των MOLES BAND  έχουν επενδύσει μουσικά  παραγωγέςdocumentary.  Άρθρα , πεζά και ποιήματα του  έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες ,περιοδικά και λογοτεχνικές  ανθολογίες.)

Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" φιλοξενεί τον Θανάση Πάνου με ένα ποίημα και ένα πεζό που "συνδιαλέγονται"

Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" 

φιλοξενεί τον 

Θανάση Πάνου

με ένα ποίημα και ένα πεζό 

που "συνδιαλέγονται"

" Έρωτας ο Κουασιμόδος"

Πιο σκούρο μπλε το όνειρο 

όταν κατάσαρκα μπήγεις

τα νύχια σου στον πόθο μου

και η νύχτα, 

ο δικός μου δεσμοφύλακας 

αυλακώνει το κάθε πέρασμά σου.

Πώς να σε παγιδεύσω μέσα της

Πώς στην κόρη του ματιού μου,

όταν πίνεις όλο το είναι μου

αχόρταγα σε απουσία βαθιά.

Βρυχώμαι και υφαίνω

  με χάδια την ασχήμια μου…

"Ο όμορφος"

…

Στη νιότη, έβγαινε από τα  ρούχα, τον μακρύ άσπρο χιτώνα που 

ήταν έργο των αθώων χεριών παρθένας, άφηνε τα μακριά μαλλιά 

του να πέσουν λυτά και όλες οι γυναίκες έκλαιγαν από τον πόθο.

Η τύχη του όμως άλλαξε πολύ. Ήταν το τέλος της ευημερίας. Δεν 

έφτανε όμως το τέλος αυτό, ταυτόχρονα τον σατίριζαν και τον 

ειρωνεύονταν. Ένας γιατρός μάλιστα του είπε ότι έχει μια ψεύτικη 

ιστορία αρρώστιας που παθαίνουν οι όμοιοι του εξαιρετικά 

όμορφοι άνθρωποι και του έβαλε ένα κατάπλασμα υδραργύρου 

στο πρόσωπο. Παραμορφώθηκε οικτρά αλλά παρόλα αυτά 

παρέμενε ακόμη όμορφος. Μετά από αυτό το αναπάντεχο έγινε 

περιπλανώμενος και ενώθηκε με μια συμμορία αλητών που 

περνούσαν τις νύχτες τους γυρεύοντας φασαρίες. Ένα βράδυ τον 

έδιωξαν και αυτοί γιατί όλες οι κοπέλες τους τον ήθελαν τρελά, 

ιδιαίτερα όταν έπαιζε δικές του μελωδίες στο βιολί.

Κατά τα  άλλα εφόσον πια δεν είχε το κουράγιο να παρευρεθεί 

δίπλα στις εκδηλώσεις των πλουσίων  αποφάσισε να αγνοήσει 

τους ψιθύρους τους. Τό 'σκασε από όλα και αυτοεξορίστηκε σε 

ένα θεατρικό έργο ως πρωταγωνιστής και τότε ξανά όλες οι 

γυναίκες κατέκλυσαν το θέατρο. Το παράξενο είναι πως η 

προφητεία αποδείχτηκε σωστή. Ο Καζανόβας ακόμη και στα 

γεράματά του ανάπαυση δεν θα είχε καμία. Θα πέθαινε με το 

σκήπτρο ανάμεσα σε γερασμένα γυναικεία χέρια με ακριβά 

βραχιόλια.

Θανάσης Πάνου

(Ο Θανάσης Πάνου σπούδασε οργάνωση & διοίκηση επιχειρήσεων,  κοινωνιολογία- εγκληματολογία και  πραγματοποίησε ειδικές σπουδές εικαστικών τεχνών  (εικόνα ήχος-κίνηση-λόγος), με αντικείμενο έρευνας την λειτουργία της καλλιτεχνικής φόρμας και τη μορφική της αντιστοιχία από το ένα είδος τέχνης στο άλλο, μέσω της βιωματικής παιδείας. Ως  εκπαιδευτικός έχει εργαστεί με ομάδες art therapy και είναι επιστημονικός συνεργάτης του κέντρου ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ & ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΕΧΝΩΝ στο τμήμα πειραματικής έρευνας και έκφρασης. Έχει λάβει μέρος σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις Ζωγραφικής – video-art,  στην Ελλάδα και το εξωτερικό  και έχει οργανώσει λογοτεχνικές εκδηλώσεις και δρώμενα πλαισιωμένα με μουσική και οπτικοποίηση ποιητικού λόγου.  Το  Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών (Τhe Institute for Experimental Arts) το 2013 και 2014 παρουσίασε videoart & ποίησή του στο Διεθνές Φεστιβάλ ποίησης ( Ιnternational Film Poetry Festival). Με το μουσικό σχήμα των MOLES BAND  έχουν επενδύσει μουσικά  παραγωγέςdocumentary.  Άρθρα , πεζά και ποιήματα του  έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες ,περιοδικά και λογοτεχνικές  ανθολογίες.)

 Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" φιλοξενεί 

τον Θανάση Πάνου 

και το κείμενο του

"Το πληκτρολόγιο"

Χρόνια το ίδιο αυτό παιχνίδι…

Κόλλησα τα δάχτυλά μου στο γερασμένο πληκτρολόγιο, -είχα αρκετά ακόμη να του πω- χτυπούσα τα μεγάλα παχιά βρώμικα ψηφία του γρήγορα και νευρικά, για να μη χαθούν οι ιπτάμενες ιδέες. Πουλιά μεταναστευτικά, οι ιδέες, έρχονται και φεύγουν  άγγελοι και δαίμονες που σε ταξιδεύουν στους τόπους τους,       θαλερούς ή βαλτώδεις με απρόσμενη πάντα εξέλιξη. Χτυπούσα και τη γλώσσα ανάμεσα στα χείλη μου, σε ένα τραγούδι που τον ρυθμό έδιναν τα πλήκτρα. 

Έγραψα κάποια στιγμή … «δεν με ενοχλεί η σκόνη σου, βάζω τα δάχτυλά μου με αγάπη στο γερασμένο σώμα σου, μην ενοχλείσαι  με τις σκέψεις μου, νέες είναι μα και γριές, προνύμφες άναρχες και θαρρετές, που αναζητούν την μεγαλοψυχία της αποδοχής σου…»

Δεν ήταν αρκετό αυτό που έγραψα και άρχισε να γκρινιάζει, ώσπου σε δευτερόλεπτα   άρπαξε τις λέξεις, έσβησε και θρυμμάτισε το   νιόσκαφτο το κείμενο και με ένα αναβόσβησμα θανάτου έκλεισε  την οθόνη του.                    Τον κόσμο μου όλο έστειλε στην κόλαση …άραγε, μια επίδειξη  δύναμης να ήτανε;                                                                                    

Ένοιωσα ότι δεν θα πήγαινε καλά αυτή η σχέση… έτσι χτύπησα τα πλήκτρα του με την παλάμη μου  και πάτησα την εντολή να αναστηθεί…Κατόπιν τράβηξα μια λεπίδα, τεμάχισα  την τούρτα mousse φράουλα  και με αγωνία στο κάθε δάγκωμα περίμενα  να ανοίξει την οθόνη του…                                 

Χρόνια το ίδιο αυτό παιχνίδι…

Κατόπιν οι φύλακες του με ρώτησαν τους κωδικούς,που αρχέγονοι ήσαν όπως τα παλιά βρώμικα ψηφία του. Ήρθαν πάλι οι εικόνες μα οι ιδέες είχαν πετάξει μακριά, το μόνο πού έμεινε να γράψω ήταν η συνταγή της τούρτας –mousse φράουλα- κοιτώντας το πίσω μέρος του άδειου κουταλιού.

Έγραψα για τελευταία φορά: Εσύ δεν έχεις δάχτυλά να αγγίξεις, είσαι ένα πληκτρολόγιο - σφουγγάρι που ρουφάει  ακόμη και την κρέμα από την τούρτα   και τις ιδέες μου, στο σώμα σου κυλάει μόνο  αίμα εκδίκησης, ένα τεχνολογικό βαμπίρ  είσαι αγκιστρωμένο στην ύπαρξή μου.                                                   

Η οθόνη του τότε, με αυτή την παραδοχή,για πρώτη φορά  φωτίστηκε και όλες οι προνύμφες ιδεών ξέσπασαν σε γέλια…

Θανάσης Πάνου

(Ο Θανάσης Πάνου σπούδασε οργάνωση & διοίκηση επιχειρήσεων,  κοινωνιολογία- εγκληματολογία και  πραγματοποίησε ειδικές σπουδές εικαστικών τεχνών  (εικόνα ήχος-κίνηση-λόγος), με αντικείμενο έρευνας την λειτουργιά της καλλιτεχνικής φόρμας και τη μορφική της αντιστοιχία από το ένα είδος τέχνης στο άλλο, μέσω της βιωματικής παιδείας. Ως  εκπαιδευτικός έχει εργαστεί με ομάδες art therapy και είναι επιστημονικός συνεργάτης του κέντρου ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ & ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΕΧΝΩΝ στο τμήμα πειραματικής έρευνας και έκφρασης. Έχει λάβει μέρος σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις Ζωγραφικής – video-art,  στην Ελλάδα και το εξωτερικό  και έχει οργανώσει λογοτεχνικές εκδηλώσεις και δρώμενα πλαισιωμένα με μουσική και οπτικοποίηση ποιητικού λόγου.  Το  Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών (Τhe Institute for Experimental Arts) το 2013 και 2014 παρουσίασε videoart & ποίησή του στο Διεθνές Φεστιβάλ ποίησης ( Ιnternational Film Poetry Festival). Με το μουσικό σχήμα των MOLES BAND  έχουν επενδύσει μουσικά  παραγωγέςdocumentary.  Άρθρα , πεζά και ποιήματα του  έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες ,περιοδικά και λογοτεχνικές  ανθολογίες.)

Το ιστολόγιο «Με ανοιχτά βιβλία» φιλοξενεί 

δύο ερωτικά ποιήματα του Θανάση Πάνου

Τοξοβόλος

Στα σεντόνια ένα σπαθί πεντακάθαρο ένα κατσίκι από μπρούντζο, ένα ντουφέκι κουρασμένο δίπλα στο κρεβάτι και στο τζάκι μες τις γαλάζιες φλόγες να βρέχει αμμουδερή η απουσία.

Αχ… δες τα δάχτυλά μου πώς στεφανώνουν τα στήθη σου πώς με σαντάλια βουλιάζω στην άμμο τρέχοντας σε εσένα πώς η νύχτα χύνει δάκρυα και λάσπη γεμίζει την καρδιά μου… Ένας ολυμπιονίκης εγώ, γίνομαι συνέχεια με τον δικό σου τρόπο τοξοβόλος ανάμεσα στα μπούτια σου,  άλλο να μη κάνω παρά να ροκανίζω το πέπλο κάθε νύχτας.

Ερωτικόν πανσελήνου

Έχεις ολοστρόγγυλο αφαλό λυγερή μου, με το υπερόφρυο τόξο σου να συγκλονίζει τις αισθήσεις μου και τα λαγόνια σου ανάκλιντρο και το σκαμνάκι του αιδοίου σου θεωρείο για τις ταυρομαχίες μου, νόστιμο φαγάκι οι γλουτοί σου και τα μπράτσα σου εστία, πάπια μου και λύκαινά μου, δεν υπάρχει τίποτα που να αξίζει πιο πολύ από την σκλαβιά μου στην φλόγα της φωτιάς σου, την φυλακισμένη στο μπούστο που αφρίζουν τα ολόλευκα  βυζιά σου…

Και γινόμουν πουλί,

-πόσο αθώο πουλί-

σαν φώλιαζα νωχελικά

στα άχραντα βυζιά σου.

Θανάσης Πάνου

(Ο Θανάσης Πάνου σπούδασε οργάνωση & διοίκηση επιχειρήσεων,  κοινωνιολογία- εγκληματολογία και  πραγματοποίησε ειδικές σπουδές εικαστικών τεχνών  (εικόνα ήχος-κίνηση-λόγος), με αντικείμενο έρευνας την λειτουργιά της καλλιτεχνικής φόρμας και τη μορφική της αντιστοιχία από το ένα είδος τέχνης στο άλλο, μέσω της βιωματικής παιδείας. Ως  εκπαιδευτικός έχει εργαστεί με ομάδες art therapy και είναι επιστημονικός συνεργάτης του κέντρου ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ & ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΕΧΝΩΝ στο τμήμα πειραματικής έρευνας και έκφρασης. Έχει λάβει μέρος σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις Ζωγραφικής – video-art,  στην Ελλάδα και το εξωτερικό  και έχει οργανώσει λογοτεχνικές εκδηλώσεις και δρώμενα πλαισιωμένα με μουσική και οπτικοποίηση ποιητικού λόγου.  Το  Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών (Τhe Institute for Experimental Arts) το 2013 και 2014 παρουσίασε videoart & ποίησή του στο Διεθνές Φεστιβάλ ποίησης ( Ιnternational Film Poetry Festival). Με το μουσικό σχήμα των MOLES BAND  έχουν επενδύσει μουσικά  παραγωγέςdocumentary.  Άρθρα , πεζά και ποιήματα του  έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες ,περιοδικά και λογοτεχνικές  ανθολογίες.)

(η φωτογραφία από το διαδίκτυο)

Δύο κείμενα του Θανάση Πάνου

Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" φιλοξενεί δύο κείμενα του Θανάση Πάνου

Ο αιμοχαρής και ο αδέσποτος

Στην αρχή θεώρησα  ότι απλά πείραζε ό ένας τον άλλο.

Έπινα τον καφέ μου στο παραθαλάσσιο αναψυκτήριο και από το διπλανό τραπέζι  άκουγα τον δυνατό  διάλογο ανάμεσα  σε  δύο μεσήλικες που έπιναν τα ούζα τους και μαζί τους είχαν   δεμένα  τα σκυλιά τους

-Ο σκύλος σου, Ευάγγελε, έχει ματιά όλο κακία, άγρια σαν και τη δικιά σου.

-Αν του γνέψω, θα κάνει τον δικό σου  κουρελού… τον έχεις κάνει κότα, δεν είναι φύλακας αυτός.

-Δεν τον πιέζω, δεν θέλω να τον  φτιάξω τίποτα, ας βγάλει αυτά που αισθάνεται από τη συμβίωσή μας. Βλέπεις έχουμε άλλη αντίληψη, Βαγγέλη!  Εγώ το βρήκα αδέσποτο …

-Εμ! Είδες; Καλά λέω… τυχαία έχεις σκύλο!  Να ρωτάς για να μαθαίνεις!  Eγώ που το έψαξα, ξέρεις πόσα έδωσα να τον αγοράσω;

-Έχει πιστοποιητικά και τέτοια;

-Aν έχει; χα! Τον έφερα από τη Ρωσία, εκεί δεν έχει αστεία με μαμούχαλα σκυλάκια. Λιοντάρια φτιάχνουνε!

- Εντάξει, δεν λέω είναι άγριο ζώο, αλλά δεν φοβάσαι για τα παιδιά; Αν κάποιο παιδί θέλει να το χαϊδέψει;

- Να το μαζέψουν οι γονείς του… τα ζώα δεν είναι για χάδια και φρου-φρου με αρώματα. Τρώει σαν αρκούδι, ξέρεις πόσο μου στοιχίζει για φύλακας;

- Σίγουρα, έχει κόστος μεγάλο… τον έχεις όμως  χαϊδέψει ποτέ, ρε Βαγγέλη;

-Γιατί;

-Ξέρω γω; Δεν τον νοιώθεις και λίγο συντροφιά σου; Εγώ δεν μπορώ να μη τον χαϊδέψω … είναι ο κολλητός μου.

-Τι κολλητός και μαλακίες… φαντάρος είναι και πρέπει να είναι πάντα έτοιμος για να υπερασπιστεί την ιδιοκτησία μου. Του ρίχνω βέβαια και λίγο ωμό κρέας με αιματάκι.  Χα!

Μετά από ένα μήνα,  έμαθα από την τοπική εφημερίδα το γεγονός που συγκλόνισε την περιοχή μου. Ληστής είχε πηδήξει τον φράκτη  σπιτιού, μπήκε από το παράθυρο και νάρκωσε με σπρέι  τον ιδιοκτήτη που κοιμότανε.  Την άλλη μέρα τον βρήκε ο ταχυδρόμος νεκρό, με κομμένο το λαρύγγι  και  παραδίπλα του  τον φύλακα σκύλο, πάνω στο ναρκωμένο σώμα του ιδιοκτήτη, που το κρατούσε ζεστό. Τυχαία έμαθα πως ήταν ο αδέσποτος, ο σκύλος που δεν εκπαιδεύτηκε ποτέ για φύλακας.

 Όσο για τον αιμοχαρή φιλόζωο, φοβάμαι πως αν μάθω νέα του θα είναι γιατί ο σκύλος του τον έφαγε  ή δραπέτευσε , γιατί και τα σκυλιά όσο και να τα εκπαιδεύσεις για άγριους φύλακες ή και δολοφόνους, έχουν ένα θεόδοτο μέρος στην  ψυχή τους, αμόλυντο και ανέγγιχτο, που ωμό κρέας ή ανθρώπινη ηλιθιότητα  δεν μπορεί να το μολύνει.

Το ομορφότερο φιλί

Τα πάντα στο κόσμο είναι διατεταγμένα σε λογική σειρά ενώπιον του ομορφότερου φιλιού. Γεύση, είναι το μικρό όνομα του πρώτου ερωτικού φιλιού. Τρυφερό, οξύ, καυστικό, αλμυρό ή γλυκό, άτσαλο και ντροπαλό, χαράζει μόνιμα στη μνήμη την παρουσία του. Είναι η αιφνίδια λάμψη του σύμπαντος συσσωρευμένη σε δύο χείλη. Συγκλονίζει με την αίσθηση του χάους που αναδύει η πρώτη ταύτιση των εσωτερικών προβολών. Έχει τη δύναμη να κουρελιάζει τη λογική και να αναγεννά επιθυμίες που εντυπώνουν στα τρίσβαθα των ερωτικών αισθήσεων την άυλη φλογερή του πάθους πραγματικότητα.

Όταν είναι μουσικό φιλί, είναι κλειδί του πενταγράμμου με νότες ενεργειακές που συγκινούν και φορτίζουν όλες τις σκέψεις σε περιελίξεις εν χορώ. Στα χείλη συναπαντώνται και κατοικούν έμμουσα οι παιδικές καρδιές με όλα τα μυστικά της παιδικότητας. Με τον διπλασιασμό ή τις επαναλήψεις ίπτανται επίγεια και καταδεικνύουν το πέρασμα προς το φως που απεκδύει όλα τα πάθη. Περιδινούμενα τα σώματα μες το φιλί περιγελούν τη γήινη βαρύτητα.

Το πρώτο φιλί προσμετράται μόνο του, ως αρχή και τέλος. Όσο ο χρόνος μας ταξιδεύει, συγκινεί με την απουσία του. Ως όν, άγριο ή οικόσιτο, φωνάζει τον αποχωρισμό.

Ως κάτοικος του φυτικού βασιλείου είναι ένα μοναδικό λουλούδι που ανθίζει και μαραίνεται διαφορετικά για τον κάθε άνθρωπο.

 Αν κηπουρός φιλιών δεν νοιώσεις, έρημος θα είναι ο βίος σου.

 Όσο για μένα, που τολμώ -ο γελωτοποιός- τα τοπία της ψυχής του πρώτου και ομορφότερου φιλιού να περιγράψω σε χώρο ασφυκτικό, ανάμεσα σε πόδια γιγάντων κάτω από ένα αποκριάτικο τραπέζι γεννήθηκε το πρώτο το φιλί, μαζί με την απαγορευμένη αρετή του. Μετά φορέσαμε ξανά τις μάσκες και αναδυθήκαμε από της ιεράς τράπεζας τον χώρο.

(πίνακας:Levan Mindiashvili)

Θανάσης Πάνου

(Ο Θανάσης Πάνου σπούδασε οργάνωση & διοίκηση επιχειρήσεων,  κοινωνιολογία- εγκληματολογία και  πραγματοποίησε ειδικές σπουδές εικαστικών τεχνών  (εικόνα ήχος-κίνηση-λόγος), με αντικείμενο έρευνας την λειτουργιά της καλλιτεχνικής φόρμας και τη μορφική της αντιστοιχία από το ένα είδος τέχνης στο άλλο, μέσω της βιωματικής παιδείας. Ως  εκπαιδευτικός έχει εργαστεί με ομάδες art therapy και είναι επιστημονικός συνεργάτης του κέντρου ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ & ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΕΧΝΩΝ στο τμήμα πειραματικής έρευνας και έκφρασης. Έχει λάβει μέρος σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις Ζωγραφικής – video-art,  στην Ελλάδα και το εξωτερικό  και έχει οργανώσει λογοτεχνικές εκδηλώσεις και δρώμενα πλαισιωμένα με μουσική και οπτικοποίηση ποιητικού λόγου.  Το  Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών (Τhe Institute for Experimental Arts) το 2013 και 2014 παρουσίασε videoart & ποίησή του στο Διεθνές Φεστιβάλ ποίησης ( Ιnternational Film Poetry Festival). Με το μουσικό σχήμα των MOLES BAND  έχουν επενδύσει μουσικά  παραγωγές documentary.  Άρθρα , πεζά και ποιήματα του  έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες ,περιοδικά και λογοτεχνικές  ανθολογίες.)

Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" 
φιλοξενεί δύο ποιήματα του Θανάση Πάνου

ΔΥΟ ΧΩΡΕΣ  ΕΝΤΟΣ

Και λένε οι γεροντότεροι  πως είναι μια χώρα εντός,

που τα παιδιά της δεν ψηλώνουν πια,

χλωμά πόρνα παιδιά, με διασταλτά ρουθούνια

και  με ανάσα που βρωμά κοπριά.

Ομοιόμορφα παιδιά, με αίμα θολό και κολασμένο

και με σβησμένους  κεραυνούς μες  τα μικρά τους σκέλη.

Μυριάδες τέτοια παιδιά κινούνται βασανιστικά εντός μου

σκέψεις ασυντέλεστες, παιδιά ασύλληπτα, στην χώρα που με έπλασε,

κακοφορμισμένα άσχημα με γιατρεμό κανένα.

Κι όταν  με πορφυρά φιλήματα και αγάπη τα μελίζω

με αλαργινά χαμόγελα στα άγρια πρόσωπά τους

με σπρώχνουν στα κατάβαθα, αγρίμια  σαλιάρικα δειλά,

χωρίς ψυχή να κατοικούν στις σκοτεινές εντός  γωνίες.

Τι να τα θες,

είμαι παιδί, και εγώ όπως  και εσύ,

γεννήτορα δειλού  Λατίνου,

που  πελεκούσε την κάθε πορεία πονηρά,

λαξεύοντας το αύριο,

τόσες φορές με αρμαθιές λαθών,

κρίσεων νωθρών  και ακάθαρτων

και  επιδρομές αποβολών  στο σώμα της ιστορίας.

Και κάθε ίδιο λάξευμα πάνω στα παλούκια

συρρικνωμένους νέους Τειρεσίες γένναγε,

παιδιά αγρίμια άνοα,

που όλο τα μαύρα προμαντεύουν

και καρφωμένο με χτυπούν

πάνω στης χώρας  τα εντός,

βαριά  αρχέγονα δοκάρια.

…

Και λένε οι γεροντότεροι,

πως είναι και μια άλλη χώρα εντός,

εν μέσω πλήθους και τιμητικής φρουράς

παιδιών γυμνών και αμόλυντων,

ισάδελφη ποιητική πατρίδα,

φως κάθε ερέβους με το δικό της

ανεξερεύνητο το θάμπος,

καλώντας αντάρτης άφοβος να γενείς,

εγώ όπως και εσύ,

και κόντρα στον Γραίγο

μας καλεί, και  μας  καλεί.

ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΤΟΥ ΑΓΕΡΑ

Αλλόκοτος από ψηλά, όταν κλαίει ο αγέρας,

βρέφος υπερβολικά ατάραχο, μάλλον ορφανό,

και κάτω στη γη οι άνθρωποι,

υποκείμενοι σε ένα είδος ανάτασης,

πάνω στο δακρυσμένο της γης σώμα,

στα γόνατα πεσμένοι τον λατρεύουνε,

όπως της θάλασσας τα κύματα

τα ταξιδιάρικα παιδιά του,

όπως η φουρτουνιασμένη θάλασσα

που υπαγορεύει το δακρυσμένο του  παράπονο

με την πιο  άγρια μελωδία.

Και η Παρθένος,

περιστοιχισμένη από αγγέλους

που αενάως περιστρέφονται,

καλεί, τα πρόσωπά μας να σκουπίσει

με το νοτισμένο  μαντίλι  από τα δάκρυα του αγέρα,

ολάκεροι ένα  σώμα,

μια αλληλουχία σημαδεμένη

από τη λύτρωση της γέννησης και της ζωής

και όταν τα δάκρυα του στερεύουν 

και  από του θανάτου  την αποκαθήλωση.

      Θανάσης Πάνου    
(συγγραφέας-εικαστικός)

Ο Θανάσης Πάνου σπούδασε οργάνωση & διοίκηση επιχειρήσεων,  κοινωνιολογία- εγκληματολογία και  πραγματοποίησε ειδικές σπουδές εικαστικών τεχνών  (εικόνα ήχος-κίνηση-λόγος), με αντικείμενο έρευνας   τη λειτουργία της καλλιτεχνικής φόρμας και τη μορφική της αντιστοιχία από το ένα είδος τέχνης στο άλλο, μέσω της βιωματικής παιδείας. Ως  εκπαιδευτικός έχει εργαστεί με ομάδες art therapy και είναι επιστημονικός συνεργάτης του κέντρου ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ & ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΕΧΝΩΝ στο τμήμα πειραματικής έρευνας και έκφρασης. Έχει λάβει μέρος σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις Ζωγραφικής – video-art,  στην Ελλάδα και το εξωτερικό  και έχει οργανώσει λογοτεχνικές εκδηλώσεις και δρώμενα πλαισιωμένα με μουσική και οπτικοποίηση ποιητικού λόγου.Το ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών (Τhe Institute for Experimental Arts) το 2013 και 2014 παρουσίασε videoart & ποίησή του στο Διεθνές Φεστιβάλ ποίησης ( Ιnternational Film Poetry Festival). Με το μουσικό σχήμα των MOLES BAND  έχουν επενδύσει μουσικά παραγωγές documentary.  Άρθρα, πεζά και ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες, περιοδικά και λογοτεχνικές ανθολογίες.

                          https://www.facebook.com/PoetryT.Panou                                                          https://www.facebook.com/artimerosthanasispanou                            https://www.facebook.com/thanasispanou