Άι Ογκάουα "Τα Αιρετικά Παραμύθια" - σε μετάφραση από τους Βαγγέλη Αλεξόπουλο και Διώνη Δημητριάδου (εκδόσεις Βακχικόν)

Κυκλοφόρησε!

Άι Ογκάουα

Τα Αιρετικά Παραμύθια

Για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα 

μια εκτενής ανθολογία (57 ποιημάτων) 

της σπουδαίαςΑμερικανίδας ποιήτριας 

Άι Ογκάουα 

από το σύνολο του έργου της (8 ποιητικές συλλογές) 

σε μετάφραση από τους 

Βαγγέλη Αλεξόπουλο και Διώνη Δημητριάδου 

Εισαγωγή στην ποίησή της και Επίμετρο 

Από τις εκδόσεις Βακχικόν

στη σειρά Ποίηση από όλο τον κόσμο 

Η κόλαση απέχει όσο η επόμενη ανάσα σου

και ο παράδεισος είναι αφάνταστα μακριά

Η Άι Ογκάουα (Ai Ogawa), ή απλώς Άι, γεννήθηκε το 1947 στο Albany του Texas από πατέρα ιαπωνικής καταγωγής και μητέρα αφρικανικής και πέθανε το 2010 στο Stillwater της Oklahoma. Σπούδασε ιαπωνική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, ενώ ασχολήθηκε και με τη μελέτη του Βουδισμού. Ήταν Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Binghamton University και στο State University of New York (1973 – 1974). Μετά την απονομή του Εθνικού Βραβείου (National Book Award for Poetry) το 1999 για την ποιητική της συλλογή «Vice», έγινε τακτική Καθηγήτρια στο Τμήμα Αυτοχθόνων Αμερικανών.

Η Άι είναι γνωστή για την επιδεξιότητά της στους δραματικούς μονολόγους, όπως επίσης και για τη χρήση σκοτεινών αμφιλεγόμενων θεμάτων στα έργα της. Αφηγείται μικρές αυτοτελείς ιστορίες, βιωματικές ή προϊόν αληθοφανούς μυθοπλασίας. Με τον τρόπο που έζησε, που εκφράστηκε ποιητικά, και αντιμετώπισε το τέλος της ζωής της έδειξε πως διέθετε ένα σπάνιο ταλέντο για ζωή. Είναι μια φωνή ζωντανή και προκλητική  στην παγκόσμια ποίηση.  

[…] Αυτό που θέλω πάνω απ’ όλα είναι σκληρό,

χτυπάει πάνω στα δόντια μου

πάει πάλι πίσω και με δαγκώνει

(Σκληρότητα)

Το σκληρό σώμα της ποίησης σε αγγίζει ακόμη και με το πρώτο ποίημα της Άι που θα διαβάσεις. Νιώθεις πως εδώ τα πράγματα είναι σοβαρά· η ποίησή της δεν αστειεύεται. Σε μια απόλυτη ευθεία χαραγμένη με το νυστέρι σε συναντά και σε συμπαρασύρει μέσα από την ανάγνωση σε μια συναισθητική όσο και σωματική σχεδόν πρόσληψη των ποιημάτων. Ακούς και βλέπεις, αγγίζεις, οσφραίνεσαι  και γεύεσαι τις λέξεις, με τις αισθήσεις σου να αναμειγνύουν την αρχική τους λειτουργία οδηγώντας και τη νοητική πρόσληψη των ποιημάτων ως το σκληρό κέλυφος που σπάει ανυπεράσπιστο μπροστά στη δύναμη του ποιητικού λόγου. Από το σημείο αυτό και πέρα γίνεσαι πλέον συμμέτοχος του πάθους της ποιήτριας, συνοδοιπόρος στον ιδιόμορφο δυστοπικό κόσμο της. 

Δύο ποιήματα του Bertolt Brecht με θέμα την αμφιβολία σε μετάφραση/απόδοση από τα Γερμανικά της Διώνης Δημητριάδου η πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό Fractalhttp://fractalart.gr/bertolt-brecht/

Δύο ποιήματα του Bertolt Brecht

με θέμα την αμφιβολία

σε μετάφραση/απόδοση

από τα Γερμανικά

της Διώνης Δημητριάδου

η πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό Fractalhttp://fractalart.gr/bertolt-brecht/

Επειδή η ποίηση προκαλεί, ερευνά, αμφισβητεί, ακόμα και για την ίδια τη δύναμή της αμφιβάλλει.

Εγκώμιο στην αμφιβολία (απόσπασμα)

Ας είναι παινεμένη η αμφιβολία!

    Συμβουλή σας δίνω, να χαιρετάτε με χαρά αλλά και προσοχή αυτόν

που την κουβέντα σας τη μελετά σαν να ’ταν κάλπικη δεκάρα!

Πώς θα ’θελα να είστε συνετοί και να μη δίνετε τον λόγο σας

με τόση σιγουριά.

Την ιστορία διαβάστε και δείτε

σε άτακτη φυγή ανίκητες στρατιές.

Παντού να καταστρέφονται τα αχάλαστα τα κάστρα,

κι ακόμη σαν αφήναν το λιμάνι

τα αναρίθμητα καράβια της Αρμάδας

πόσο εύκολα τα μέτραγες στον γυρισμό.

Έτσι μια μέρα στάθηκε ένας άνθρωπος

σε απρόσβατου βουνού την κορυφή,

και της ατέλειωτης θάλασσας το τέλος άγγιξε ένα πλοίο.

Α, πόσο όμορφα σείετε το κεφάλι

μπροστά σε αδιάσειστες αλήθειες!

Α, πόσο του γιατρού γενναία η φροντίδα

για τον χαμένο, απελπισμένο ασθενή!

Μα η ωραιότερη αμφιβολία απ’ όλες

είναι όταν οι απελπισμένοι και φοβισμένοι

σηκώνουν το κεφάλι

και πια στων καταπιεστών τη δύναμη

καθόλου δεν πιστεύουν.

Lob des Zweifels

Gelobt sei der Zweifel! Ich rate euch, begrüßt mir

Heiter und mit Achtung den

Der euer Wort wie einen schlechten Pfennig prüft!

Ich wollte, ihr wäret weise und gäbt

Euer Wort nicht allzu zuversichtlich.

Lest die Geschichte und seht

In wilder Flucht - die unbesieglichen Heere.

Allenthalben Stürzen unzerstörbare Festungen ein und

Wenn die auslaufende Armada unzählbar war

Die zurückkehrenden Schiffe

Waren zählbar.

So stand eines Tages ein Mann auf dem unbesteigbaren Berg

Und ein Schiff erreichte das Ende des

Unendlichen Meeres.

O schönes Kopfschütteln

Uber der unbestreitbaren Wahrheit!

O tapfere Kur des Arztes

An dem rettungslos verlorenen Kranken!

Schönster aller Zweifel aber

Wenn die verzagten Geschwächten den Kopf heben und

An die Stärke ihrer Unterdrücker

Nicht mehr glauben!

Αν μείνουνε τα πράγματα ως έχουν

Μα είστε χαμένοι,

αν μείνουνε τα πράγματα ως έχουν.

Φίλος σας είναι η αλλαγή

και σύμμαχός σας η αντίφαση.

Απ’ το μηδέν κάτι πρέπει να κάνετε.

Κι οι κραταιοί όμως μηδαμινοί να γίνουν.

Διώξτε αυτό που έχετε

και κάνετε δικό σας

αυτό που σας αρνήθηκαν.

Wenn das bleibt, was ist

Wenn das so bleibt, was ist,

seid ihr verloren.

Euer Freund ist der Wandel.

Euer Kampfgefährte ist der Zwiespalt.

Aus dem Nichts müsst ihr etwas machen.

Aber das Großmächtige soll zu nichts werden.

Was ihr habt, gebt auf

und nehmt euch

was euch verweigert wird.

Bertolt Brecht

(μετάφραση/απόδοση από τα Γερμανικά: Διώνη Δημητριάδου)

«Κορίτσια του πολέμου» War Girls by Jessie Pope (μετάφραση/απόδοση: Διώνη Δημητριάδου)

«Κορίτσια του πολέμου» 

   War Girls

    by Jessie Pope
(μετάφραση/απόδοση: Διώνη Δημητριάδου)

There's the girl who clips your ticket for the train,

And the girl who speeds the lift from floor to floor,

There's the girl who does a milk-round in the rain,

And the girl who calls for orders at your door.

Strong, sensible, and fit,

They're out to show their grit,

And tackle jobs with energy and knack.

No longer caged and penned up,

They're going to keep their end up

'Til the khaki soldier boys come marching back.

There's the motor girl who drives a heavy van,

There's the butcher girl who brings your joint of meat,

There's the girl who calls 'All fares please!' like a man,

And the girl who whistles taxi's up the street.

Beneath each uniform

Beats a heart that's soft and warm,

Though of canny mother-wit they show no lack;

But a solemn statement this is,

They've no time for love and kisses

Till the khaki soldier boys come marching back.

Είναι το κορίτσι που ακυρώνει το εισιτήριό σου για το τραίνο,

Κι αυτό που οδηγεί το ασανσέρ από όροφο σε όροφο,

Είναι το κορίτσι που μοιράζει το γάλα μέσα στη βροχή,

Κι’ αυτό που σου χτυπά την πόρτα για τις παραγγελίες.

Δυνατά και γνωστικά και ικανά,

Έξω στο δρόμο αναμετρώνται με το θάρρος τους,

Κι αρπάζουν τις δουλειές γεμάτα ενέργεια κι αξιοσύνη.

Δεν είναι πια φυλακισμένα, μαντρωμένα,

Θα φέρουν σε πέρας το φορτίο τους

Ώσπου τα αγόρια στο χακί να πάρουν πάλι το δρόμο για το σπίτι.

Είναι το κορίτσι που οδηγεί ένα βαρύ φορτηγό,

Κι αυτό που απ’ το χασάπικο σου φέρνει ένα κομμάτι κρέας,

Είναι το κορίτσι που φωνάζει ‘τα ναύλα σας παρακαλώ’ σαν άντρας,

Κι αυτό που μ’ ένα σφύριγμα φωνάζει στο δρόμο ένα ταξί.

Μια μαλακιά, ζεστή καρδιά

Χτυπάει κάτω από κάθε μια στολή,

Αν και μ’ ένα κοινό μυαλό φτιαγμένα δεν χάνουν πουθενά·

Πάντως αυτή είναι μια σοβαρή δήλωση,

Δεν έχουν καιρό για αγάπες και φιλιά

Ώσπου τα αγόρια στο χακί να πάρουν πάλι το δρόμο για το σπίτι.

(μετάφραση: Διώνη Δημητριάδου)

(φωτογραφία: Γαλλία 1917, ένα κορίτσι παίζει με την κούκλα του)

"A blessing" ποίημα του James Arlington Wright (σε ελληνική απόδοση από τη Διώνη Δημητριάδου)

"A blessing" 

ποίημα του James Arlington Wright

(σε ελληνική απόδοση από τη Διώνη Δημητριάδου)

A blessing

Just off the highway to Rochester, Minnesota,

Twilight bounds softly forth on the grass.

And the eyes of those two Indian ponies

Darken with kindness.

They have come gladly out of the willows

To welcome my friend and me.

We step over the barbed wire into the pasture

Where they have been grazing all day, alone.

They ripple tensely, they can hardly contain their happiness

That we have come.

They bow shyly as wet swans. They love each other.

There is no loneliness like theirs.

At home once more, they begin munching the young tufts of spring in the darkness.

I would like to hold the slenderer one in my arms,

For she has walked over to me

And nuzzled my left hand.

She is black and white,

Her mane falls wild on her forehead,

And the light breeze moves me to caress her long ear

That is delicate as the skin over a girl's wrist.

Suddenly I realize

That if I stepped out of my body I would break

Into blossom.

James Arlington Wright

Μια ευλογία

Ακριβώς έξω απ’ τον αυτοκινητόδρομο για το Ρότσεστερ της Μιννεσότα,

Γέρνει το λυκόφως απαλά μπρος στο χορτάρι.

Και τα μάτια αυτών των δυο Ινδιάνικων πόνυ

Με καλοσύνη σκοτεινιάζουν.

Χαρούμενα βγήκαν μέσα από τις ιτιές

Να μας καλωσορίσουνε, τον φίλο μου και μένα.

Πάνω από τα συρματοπλέγματα περάσαμε στο βοσκοτόπι

Που βοσκούσαν όλη μέρα, μόνα.

Με ένταση σαλεύουν, την ευτυχία τους δύσκολα συγκρατούν

Που έχουμε έρθει.

Σαν μουσκεμένοι κύκνοι υποκλίνονται δειλά. Αγαπιούνται.

Σαν τη δική τους, καμιά άλλη μοναξιά.

Στο σπίτι πάλι, της άνοιξης τους νέους θύσανους να μασουλάν αρχίζουν

Στο σκοτάδι.

Το πιο λιγνόκορμο θα ’θελα στην αγκαλιά να πάρω,

Γιατί προχώρησε σε μένα

Κι έβαλε τη μουσούδα της στο αριστερό μου χέρι.

Ασπρόμαυρη είναι,

Άγρια πέφτει η χαίτη της στο μέτωπό της,

Και η ελαφριά αύρα με σπρώχνει να χαϊδέψω το μακρύ αυτί της

Που σαν το δέρμα στον καρπό ενός κοριτσιού λεπτό είναι.

Καταλαβαίνω ξαφνικά

Πως αν έξω από το σώμα μου έβγαινα

Ολόκληρος θα άνθιζα.

(μετάφραση/απόδοση: Διώνη Δημητριάδου)

(φωτογραφία της Anna Sychowicz)

«Εγκώμιο στην αμφιβολία» απόσπασμα (Lob des Zweifels) του Bertolt Brecht (μετάφραση/απόδοση από τα Γερμανικά: Διώνη Δημητριάδου)

«Εγκώμιο στην αμφιβολία»
απόσπασμα 

(Lob des Zweifels)

του Bertolt Brecht
(μετάφραση/απόδοση από τα Γερμανικά: Διώνη Δημητριάδου)

Ας είναι παινεμένη η αμφιβολία!

Συμβουλή σας δίνω, να χαιρετάτε με χαρά αλλά και προσοχή αυτόν

που την κουβέντα σας τη μελετά σαν να ‘ταν κάλπικη δεκάρα!

Πώς θα ‘θελα να είστε συνετοί και να μη δίνετε τον λόγο σας

με τόση σιγουριά.

Την ιστορία διαβάστε και δείτε

σε άτακτη φυγή ανίκητες στρατιές.

Παντού να καταστρέφονται τα αχάλαστα τα κάστρα,

κι ακόμη σαν αφήναν το λιμάνι 

τα αναρίθμητα καράβια της Αρμάδας

πόσο εύκολα τα μέτραγες στον γυρισμό.

Έτσι μια μέρα στάθηκε ένας άνθρωπος

σε απρόσβατου βουνού την κορυφή,

και της ατέλειωτης θάλασσας το τέλος άγγιξε ένα πλοίο.

Α, πόσο όμορφα σείετε το κεφάλι

μπροστά σε αδιάσειστες αλήθειες!

Α, πόσο του γιατρού γενναία η φροντίδα

για τον χαμένο, απελπισμένο ασθενή!

Μα η ωραιότερη αμφιβολία απ’ όλες

είναι όταν οι απελπισμένοι και φοβισμένοι

σηκώνουν το κεφάλι

και πια στων καταπιεστών τη δύναμη

καθόλου δεν πιστεύουν.

(μετάφραση/απόδοση από τα Γερμανικά: Διώνη Δημητριάδου)

LOB DES ZWEIFELS

Gelobt sei der Zweifel! Ich rate euch, begrüßt mir
Heiter und mit Achtung den
Der euer Wort wie einen schlechten Pfennig prüft!
Ich wollte, ihr wäret weise und gäbt
Euer Wort nicht allzu zuversichtlich.
Lest die Geschichte und seht
In wilder Flucht-die unbesieglichen Heere.
Allenthalben
Stürzen unzerstörbare Festungen ein und
Wenn die auslaufende Armada unzählbar war
Die zuruckkehrenden Schiffe
Waren zählbar.
So stand eines Tages ein Mann auf dem unbesteigbaren Berg
Und ein Schiff erreichte das Ende des
Unendlichen Meeres.
O schönes Kopfschütteln
Uber der unbestreitbaren Wahrheit!
O tapfere Kur des Arztes
An dem rettungslos verlorenen Kranken!
Schönster aller Zweifel aber
Wenn die verzagten Geschwächten den Kopf heben und
An die Stärke ihrer Unterdrücker
Nicht mehr glauben!

Από τον Bertolt Brecht «Σε σκοτεινούς καιρούς» («In finsteren Zeiten») σε μετάφραση/απόδοση από τα Γερμανικά της Διώνης Δημητριάδου

Από τον Bertolt Brecht

«Σε σκοτεινούς καιρούς» 

(«In finsteren Zeiten»)

σε μετάφραση/απόδοση από τα Γερμανικά της Διώνης Δημητριάδου

Όχι, δεν θα λένε: «Τότε που ο άνεμος έσειε τα κλαδιά της βελανιδιάς».

Μα θα λένε: «Τότε που ο μπογιατζής* έλιωνε τους εργάτες».

Όχι δεν θα λένε: «Τότε που κάτω στου ποταμού το ρέμα μεγάλα βότσαλα πετούσε το παιδί»

Μα θα λένε: «Τότε που ετοίμαζαν τους μεγάλους πολέμους».

Όχι δεν θα λένε: «Τότε που μπήκε μες στο δωμάτιο η γυναίκα»

Μα θα λένε: «Τότε που οι μεγάλες συμμαχίες φτιάχνονταν ενάντια στους εργάτες».

Όχι δεν θα λένε: «Οι καιροί ήταν σκοτεινοί».

Μα θα λένε: «Κι οι ποιητές τους γιατί σώπαιναν;»

Bertolt Brecht, In finsteren Zeiten, σε μετάφραση/απόδοση από τα Γερμανικά της Διώνης Δημητριάδου

*Ο Bertolt Brecht έλεγε τον Χίτλερ μπογιατζή

"Αναχώρηση" του Arthur Rimbaud (Μετάφραση/απόδοση: Διώνη Δημητριάδου)

"Αναχώρηση" του Arthur Rimbaud

(Μετάφραση/απόδοση: Διώνη Δημητριάδου)

Départ

Assez vu. La vision s’est rencontrée à tous les airs.

Assez eu. Rumeurs des villes, le soir, et au soleil, et toujours.

Assez connu. Les arrêts de la vie. – O Rumeurs et Visions!

Départ dans l’ affection et le bruit neufs!

Αναχώρηση

Φτάνουν αυτά που είδα. Το βρήκα το όραμα σ’ όλους τους ουρανούς.

Φτάνουν αυτά που πήρα. Ήχοι των πόλεων, το βράδυ, και στον ήλιο, και πάντοτε.

Φτάνουν αυτά που γνώρισα. Σταθμοί της ζωής. –Ω ήχοι των πόλεων και οράματα!

Αναχώρηση για μια καινούργια αγάπη, για θόρυβο καινούργιο!

(Μετάφραση/απόδοση: Διώνη Δημητριάδου)

"Αν μείνουνε τα πράγματα ως έχουν" Μπέρτολτ Μπρεχτ απόδοση: Διώνη Δημητριάδου

"Αν μείνουνε τα πράγματα ως έχουν"

Μπέρτολτ Μπρεχτ

απόδοση: Διώνη Δημητριάδου

Wenn das so bleibt, was ist, seid ihr verloren.

Euer Freund ist der Wandel.

Euer Kampf­gefährte ist der Zwiespalt.

Aus dem Nichts müsst ihr etwas machen.

Aber das Groß­mächtige soll zu nichts ­werden.

Was ihr habt, gebt auf

und nehmt euch

was euch verweigert wird.

Bertolt Brecht “Wenn das bleibt, das ist”)

Και σε μια προσπάθεια απόδοσης:

«Μα είστε χαμένοι,

αν μείνουνε τα πράγματα ως έχουν.

Φίλος σας είναι η αλλαγή

και σύμμαχός σας η αντίφαση.

Απ’ το μηδέν κάτι πρέπει να κάνετε.

Κι οι κραταιοί όμως μηδαμινοί να γίνουν.

Διώξτε αυτό που έχετε

και κάνετε δικό σας

αυτό που σας αρνήθηκαν»

(απόδοση:Διώνη Δημητριάδου)