"Όταν ο ψίθυρος" Παρουσίαση στον Ιανό -Φωτογραφίες και video

"Όταν ο ψίθυρος" 

Παρουσίαση στον Ιανό -Φωτογραφίες

και video

Η παρουσίαση στον Ιανό χθες (24-4-2019) της ποιητικής συλλογής του Δημήτρη Δημητριάδη, εκδόσεις Μελάνι. Η καλή ποίηση ακούγεται.

Στο πάνελ: Κώστας Γ. Παπαγεωργίου, Διώνη Δημητριάδου και η ηθοποιός Ελένη Ράντου

ΒΡΑΧΕΙΕΣ ΛΙΣΤΕΣ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ 2018 (εκδόσεις 2017)

ΒΡΑΧΕΙΕΣ ΛΙΣΤΕΣ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ 2018 (εκδόσεις 2017)

Το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού ανακοινώνει τις βραχείες λίστες των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνικής Μετάφρασης, σε εφαρμογή της νέας νομοθεσίας που διέπει τον θεσμό των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων (Ν. 3905/23-12-2010), για τις τρεις κατηγορίες Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνικής Μετάφρασης: Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης έργου Ξένης Λογοτεχνίας σε Ελληνική Γλώσσα, Κρατικό Βραβείο Απόδοσης έργου της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας στα Νέα Ελληνικά και Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης Έργου Ελληνικής Γλώσσας σε ξένη Γλώσσα.

Οι βραχείες λίστες συνοδεύονται από αιτιολογημένη έκθεση της Επιτροπής, στην οποία εξετάζονται οι τάσεις της λογοτεχνικής παραγωγής και αποτιμάται η στάθμη των λογοτεχνικών έργων της υπό κρίση περιόδου (εκδόσεις 2017).

ΚΡΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ 2018

ΒΡΑΧΕΙΕΣ ΛΙΣΤΕΣ (ΕΚΔΟΣΕΙΣ 2017)

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΕΡΓΟΥ ΞΕΝΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ.

1. John Williams, O Στόουνερ, μετάφραση Αθηνά Δημητριάδου, εκδόσεις Gutenberg

2. Αντρέι Μπέλυ, Πετρούπολη, μετάφραση Σταυρούλα Αργυροπούλου, εκδόσεις Κίχλη

3. Hans Jacob Christoffel Von Grimmelshausen, Σιμπλίκιος Σιμπλικίσιμος, μετάφραση Γιάννης Κοίλης,

εκδόσεις Εξάντας

4. George Saunders, Λήθη και Λίνκολν, μετάφραση Γ.Ι. Μπαμπασάκης, εκδόσεις Ίκαρος

5. Αλεξάνταρ Γκαταλίτσα, Ο μεγάλος πόλεμος, μετάφραση Ισμήνη Ραντούλοβιτς,

εκδόσεις Καστανιώτη

6. Nathan Hill, Το Νιξ, μετάφραση Γιάννης Βογιατζής, εκδόσεις Αλεξάνδρεια

7. Machado De Assis, Ρεαλιστική τριλογία, μετάφραση Μαρία Παπαδήμα, εκδόσεις Gutenberg 20 Orbis Literae.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΣΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ.

Δεν απονέμεται

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΕΡΓΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΕ ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ.

1. Δημήτρης Ελευθεράκης, Die Schwierige Kunst, μετάφραση στα γερμανικά από την ομάδα LEXIS, Andreas Gamst, Anne Gasseling, Rainer Maria Gassen, Milena Hienz de Albentiis, Christiane Horstkotter-Brussow, Klaus Kramp, Alkinoi Obernesser) υπό την καθοδήγηση και επιμέλεια της Δρ. Έλενας Παλλαντζά, εκδόσεις Reineke & Voss (Λειψία)

2. Giorgos Seferis, Logbücher. (ποιήματα, δίγλωσση έκδοση), μετάφραση, επίμετρο, σχόλια: Andrea Schellinger, Εκδόσεις Elfenbein

3. Kiki Dimoula, Vinderssloon, μετάφραση στα ολλανδικά Hero Hokwerda, εκδόσεις Ta Grammata

Υπενθυμίζεται ότι η σύνθεση της αρμόδιας Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνικής Μετάφρασης έχει ως εξής:

1. Jacques Bouchard, καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας και Διευθυντής του Διαπανεπιστημιακού Κέντρου Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, Νεοελληνιστής, Πρόεδρος.

2. Παύλος Καλλιγάς καθηγητής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών με γνωστικό αντικείμενο τη Φιλολογία και Φιλοσοφία, Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, Αντιπρόεδρος.

3. Άννα Καρακατσούλη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ευρωπαϊκής Ιστορίας και Πολιτισμού στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Μέλος. ​

4.Μόσχος Μορφακίδης-Φυλακτός, καθηγητής Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γρανάδα, Διευθυντής του Κέντρου Βυζαντινών, Νεοελληνικών και Κυπριακών Σπουδών, Νεοελληνιστής, Μέλος.

5. Διονύσιος Μαρίνος, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας, Κριτικός, Μέλος.

6. Ιωάννης Καλιφατίδης, Μεταφραστής, Μέλος.

7. Ιωάννης Τσόλκας, Καθηγητής Πανεπιστημίου στο Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Μέλος.

8. Βίκτορας Κωναταντίνος Ιβάνοβιτς, επίτιμος Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Μεταφραστής, Μέλος.

9. Γιώργος Τσακνιάς, Ιστορικός στο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ, Κριτικός, Μέλος.

Ο Γενναίος Ιππότης και η χαμογελαστή Βασίλισσα κείμενο: Μάκης Τσίτας εικονογράφηση: Κώστας Θεοχάρης εκδόσεις Καλέντης

Ο Γενναίος Ιππότης 

και η χαμογελαστή Βασίλισσα

κείμενο: Μάκης Τσίτας

εικονογράφηση: Κώστας Θεοχάρης

εκδόσεις Καλέντης

Με έναν απλό μα γοητευτικό τρόπο συντελείται η μεταμόρφωση της «βασίλισσας» του παραμυθιού κι έτσι γίνεται πιο όμορφος ο παιδικός κόσμος, που όλα τα βλέπει με τα δικά του μάτια και μπορεί να μεταλλάσσει την πραγματικότητα σε θαυμαστό τοπίο.

Ο ιδιαίτερος τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει ο Μάκης Τσίτας στο νέο του βιβλίο την παιδική λογοτεχνία αναδεικνύει τις δυνατότητες αυτού του συχνά παρεξηγημένου είδους· δεν αρκείται σε μια απλοποίηση του αληθινού κόσμου προκειμένου να καταστεί εύληπτος στην παιδική αθωότητα αλλά προτείνει μια θέαση της πραγματικότητας, που από τη μια απομυθοποιεί τις «ευκολίες» των παραμυθιών δείχνοντας τις αληθινές διαστάσεις του κόσμου μας και από την άλλη προκαλεί τον γόνιμο προβληματισμό του παιδιού για τις ουσιαστικές αξίες της ζωής. Έτσι, στην ιστορία αυτή,  μια βασίλισσα θα μπορούσε να ζει δίπλα στο παιδί  με τη μορφή της γιαγιάς του, αλλά και το ίδιο να είναι (γιατί όχι;) ο ιππότης-προστάτης της. Υπέροχη μεταποίηση του παραμυθιού!

Έχει ήδη δείξει ο συγγραφέας την ικανότητά του να δημιουργεί αξιανάγνωστες ιστορίες για τα παιδιά, εδώ όμως, έχει φτιάξει ένα διαμαντάκι. Μια εξαιρετική ιστορία σε μια έκδοση κόσμημα των εκδόσεων Καλέντη, με πλούσια εικονογράφηση από τον Κώστα Θεοχάρη, που δένει απολύτως με το κείμενο.

Διώνη Δημητριάδου 

Πρόσκληση Ελένη Ράπτη και ΑΩ εκδόσεις Τετάρτη 9 Οκτωβρίου και ώρα 7.00 μ.μ. στο καφέ του Νομισματικού Μουσείου "Στιγμές αγάπης, χαράς και ευγνωμοσύνης"

Πρόσκληση

Ελένη Ράπτη και ΑΩ εκδόσεις

Τετάρτη 9 Οκτωβρίου και ώρα 7.00 μ.μ. 

στο καφέ του Νομισματικού Μουσείου

"Στιγμές αγάπης, χαράς και ευγνωμοσύνης"

Αγγέλων Βήμα ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2019-2020 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΖΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ ΜΑΣ; Η ΖΑΡΙΑ του Peter Straughan

Αγγέλων Βήμα

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ 2019-2020

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΖΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ ΜΑΣ;

Η ΖΑΡΙΑ

του Peter Straughan

(Mαύρη Κωμωδία)

Πρεμιέρα: Δευτέρα 14 Οκτωβρίου 2019 στις 21.15

Kάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21.15

Ο Peter Straughan είναι βραβευμένος με ΒΑFΤΑ, υποψήφιος για OSCAR και  για πολλές άλλες διεθνείς διακρίσεις για σενάριά του. Η ΖΑΡΙΑ  (αγγλικός τίτλος BONES=τα κόκκαλα, τα ζάρια), θεατρικό του έργο γραμμένο το 2002, μάς μεταφέρει σε ένα καταχρεωμένο πορνοσινεμά,  στο Gateshead, μια ασήμαντη πόλη  της κεντρικής Αγγλίας, την δεκαετία του ’60.

Εκεί, τέσσερις losers, οι δύο αδέλφια-ιδιοκτήτες και οι άλλοι δύο υπάλληλοί τους, βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν καψωμένο γκάνγκστερ που έχει έρθει καρφωτός στο σινεμά παραμονή Χριστουγέννων πιστεύοντας πως εκεί θα βρει επ’ αμοιβή ερωτική συντροφιά. Με την άφιξή του, ο ένας από τους αδελφούς, ελαφροΐσκιωτος και φαντασιόπληκτος καθώς είναι,  πιάνει τον γκάνγκστερ όμηρο και ονειρεύεται να πάρει λύτρα για την απελευθέρωσή του. Με αυτό το τρελό σενάριο πιστεύει πως θα λύσει το οικονομικό πρόβλημα όλων τους και της επιχείρησης βάζοντας και τους υπόλοιπους τρεις μέσα σε αυτή του την φαντασίωση. Έτσι πυροδοτείται ένα σπαρταριστό παιχνίδι γάτας / ποντικού για πέντε που θυμίζει άλλοτε ασπρόμαυρες γκανγκστερικές ταινίες, άλλοτε κωμικές ταινίες του βωβού και έχει ένα απροσδόκητο και αιματηρό τέλος.                                                                                                                                                       

Το έργο παρουσιάζεται 
σε μετάφραση Μαργαρίτας Δαλαμάγκα-Καλογήρου

σε σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά 

και με τους ακόλουθους συντελεστές:

Βοηθός Σκηνοθέτη: 

Σπύρος Σιακαντάρης  

Σκηνικά: 

Αρετή Μουστάκα 

Κοστούμια: 

Αρετή Μουστάκα-Χριστίνα Πανοπούλου

Σχεδιασμός φωτισμών: 

Γιώργος Αγιαννίτης 

Φωτογραφίες:

 Ιάσονας Κονταίος

Γραφιστικά: 

Γιώργος Γιαννίμπας

Παίζουν οι ηθοποιοί: 

Μάριος Δερβιτσιώτης, Μανώλης Κλωνάρης, Γιώργος Μπανταδάκης, Αλέξανδρος Νταβρής, Τάκης Παρασκευόπουλος   

Eυχαριστούμε την Ρουμπίνη-Γεωργία Χονδρουδάκη για τη βοήθειά της στις πρόβες,  την Διονυσία Κωνσταντίνου για το μακιγιάζ της φωτογράφισης και τον Τάσο Κοσμίδη για τα trailer της παράστασης

Από 14 Οκτωβρίου 2019,  κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21.15

Τιμές εισιτηρίων: 12€ (κανονικό), 10€ (μειωμένο), 5€ (ατέλεια)

Διάρκεια 80 λεπτά

ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ:

Τηλεφωνικά στο 210-5242211 & Ηλεκτρονικά στο www.aggelonvima.gr

ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ

Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια (πίσω από το Εθνικό Θέατρο Τσίλλερ)

Τα όχι του ΝΑΙ μικρό χρονικό μιας άρνησης Αλέξανδρος Αδαμόπουλος εκδόσεις Οδός Πανός η πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό Fractal

Τα όχι του ΝΑΙ

μικρό χρονικό μιας άρνησης

Αλέξανδρος Αδαμόπουλος

εκδόσεις Οδός Πανός

η πρώτη δημοσίευση στο περιοδικό Fractal

https://www.fractalart.gr/ta-oxi-tou-nai/

η άρνηση και η κατάφαση στη ζωή

Είναι σε βαθιά κατάθλιψη λέει· όπως πάντα. Κι εγώ, όπως πάντα, με την ίδια περίεργη εμμονή –που κάποιοι με μιαν άλλη ματιά θα μπορούσαν να την πουν κι αναλγησία, ή κάτι σαν αυτισμό– εξακολουθώ να πιστεύω πως όλ’  αυτά τα καμώματα, προφανώς και έχουν άλλες αιτίες από παλιά, κι είναι πληγές βαθιές που σαπίζουν χρόνια μέσα της, μα είναι αρκετά ελεγχόμενα και κατά κύριο λόγο τα δημιουργεί η ίδια· ανάλογα με το τι φέρνει μπροστά της η κάθε μέρα.

Τους έφερε κοντά η μητέρα, η Μαργαρίτα Λυμπεράκη, μέσα από τον σχολιασμό ενός βιβλίου, κι έτσι έδεσε η φιλία του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου με την άλλη Μαργαρίτα, την κόρη. Στο βιβλίο με τον παράξενο (εκ πρώτης όψεως) τίτλο Τα όχι του ΝΑΙ διαβάζουμε για τη στενή φιλική τους σχέση, στη σκιά πάντα της μητέρας, δεσπόζουσας φυσιογνωμίας στη ζωή της Μαργαρίτας Καραπάνου. Ένα βιβλίο που διαβάζεται με τρεις τρόπους, ο ένας πιο εύκολα διαβατός και νοητικά προσπελάσιμος, οι άλλοι δύο περισσότερο κρυπτικοί στις παράπλευρες ερμηνείες τους.

Αρχικά η προσωπικότητα της Μαργαρίτας Καραπάνου δεν μπορεί παρά να είναι η πρώτη και κύρια ανάγνωση του βιβλίου. Άλλωστε στο δικό της έργο (το ΝΑΙ) αναφέρεται ο τίτλος και στο διάστημα της γραφής του εν μέσω έντονων κρίσεων της μανιοκαταθλιπτικής Μαργαρίτας. Με τη ζωή της να ακροβατεί στο όριο της διάσωσης ή του χαμού, δεν απορεί κανείς πώς μπόρεσε να γράψει με τον συγκεκριμένο συνταρακτικό λόγο τα βιβλία της – βιωματικά και υποδόρια αυτοβιογραφικά όλα. Με τη γραφή να γίνεται καταφύγιο φθονερό· ένας χώρος διοχέτευσης του ψυχικού σπαραγμού που λειτουργούσε ταυτόχρονα σαν μια σωστική λέμβος αλλά και σαν φριχτός καθρέφτης της διαλυμένης ζωής της.

Το δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης εστιάζει στη μητέρα Μαργαρίτα (Ρίτα) που κυκλοφορεί γύρω από την κόρη (μα και μέσα στην ψυχή της) αρνούμενη είτε να δώσει αγάπη είτε να αποχωρήσει διακριτικά από τη ζωή της. Μια σχέση οδύνης που την κρατά δεμένη μαζί της χωρίς ελπίδα διαφυγής – καταστροφική και για τις δύο, κυρίως για την κόρη. Η παρουσία της φορτίζει επικίνδυνα την ατμόσφαιρα και επιβαρύνει την ψυχολογική κατάσταση της Μαργαρίτας, η οποία υποθάλπει μέσα της την εκούσια υποταγή στη μητέρα.

Αλλά και ένα τρίτο πρόσωπο, πίσω από τις δύο Μαργαρίτες, με προσοχή φτιάχνει το δικό του πορτρέτο μέσα από την αφήγηση. Κι εδώ δεν μετράει τόσο η αναφορά στον εαυτό του –αναπόφευκτη συνθήκη σε μια πρωτοπρόσωπη αφήγηση– αλλά αυτή καθεαυτή η γραφή και η αναγκαιότητά της. Ο Αδαμόπουλος μοιάζει να συμπλέει δίπλα στην πάσχουσα συνείδηση της Μαργαρίτας, και απόρροια αυτού είναι και η γραπτή του μαρτυρία για τα χρόνια της φιλίας τους. Δεν συμπαραστέκεται μόνο και δεν συντρέχει απλώς στις επικλήσεις της για βοήθεια ή για την ανάγκη της παρουσίας του δίπλα της. Επηρεάζεται βαθιά και ο ίδιος συναισθανόμενος το αδιέξοδο στο οποίο έχει πλέον περιέλθει  η ζωή της. Το γεγονός πως χρόνια μετά τον θάνατό της νιώθει πως πρέπει να δημοσιοποιήσει τη μαρτυρία του, δεν αφορά μόνον τη Μαργαρίτα αλλά και τον ίδιο.

Συνεκτιμώντας τις τρεις παραπάνω αναγνώσεις του βιβλίου πρέπει να πούμε πως εμπλουτίζεται καθοριστικά η εικόνα που έχουμε σχηματίσει για τη Μαργαρίτα Καραπάνου αλλά και για τη σχέση με τη μητέρα της, Μαργαρίτα Λυμπεράκη. Περισσότερο όμως ο αναγνώστης κερδίζει εισχωρώντας στο (θολό έτσι κι αλλιώς) τοπίο της συγγραφικής δημιουργίας – ενδιαφέρον θέμα από κάθε άποψη, ιδίως όταν το έργο έχει την αφορμή του στον πολύπαθο ψυχισμό του δημιουργού. Η Μαργαρίτα, όπως παρουσιάζεται μέσα από τη ματιά του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου, δεν είναι μόνον η συγγραφέας συγκλονιστικών εκμυστηρεύσεων με μυθοπλαστικό μανδύα. Είναι και μια άλλη Μαργαρίτα, που την ανακαλύπτεις σε ένα ευαίσθητο εσωτερικό τοπίο ψυχής· έτσι αντιλαμβάνεσαι γιατί σου αρέσουν τα βιβλία της, τα τόσο προσωπικά και διεισδυτικά, βγαλμένα μέσα από μια ταραγμένη ζωή κι έναν ψυχισμό που ζητούσε τη διέξοδο στη γραφή. Η Μαργαρίτα του βιβλίου αυτού ζητά εναγωνίως να ζήσει, ωστόσο δεν καταφέρνει να βρει τον τρόπο. Το ΝΑΙ, το βιβλίο που γράφει κατά τη διάρκεια των συναντήσεων με τον Αδαμόπουλο (και του το αφιερώνει, κι ας μην το ήθελε ο ίδιος) ήταν μια μακρά διαδρομή ανάμεσα στην κατάφαση σε μια ζωή που της αρνείται τη θετική όψη και σε μια ενδόμυχη αντιμαχόμενη άρνηση απέναντι στη ζωή που θα μπορούσε να τη διαμορφώσει ή ίδια έτσι ώστε να είναι βιώσιμη. Το αποτέλεσμα είναι η ιδιόμορφη μοναξιά της, άλλοτε σιωπηλή σε απόλυτη αναφορά  με τον εαυτό της και άλλοτε ηχηρή σαν κραυγή που φθάνει στους άλλους γύρω της και συχνά την καθιστά αφόρητη για συναναστροφή.

«Μ’ έχεις κουράσει με τις συνεχείς αλλαγές σου. Όσο κι αν κάνω υπομονή μαζί σου, δεν μου είναι δυνατό να σε αντιμετωπίζω συνέχεια σα να είσαι άρρωστη, ούτε σα να είσαι κανένα μωρό. Τι ωραίο άλλοθι ε; Έτσι μπορείς να κάνεις ό,τι γουστάρεις καταργώντας εντελώς τους άλλους…»

[…]

Η απόλυτη μοναξιά: Να μιλούν όλοι για σένα, να σε διαβάζουν, να γράφουν άρθρα για το έργο σου, κάποιοι να κάνουν λεφτά απ’ αυτό, κι εσύ με το φοβισμένο σκυλάκι σου να πηγαίνεις μόνη στο σκοτεινό παγκάκι όπου ξεκουράζονται και καπνίζουν στα κλεφτά οι αστυνομικοί που φρουρούν τον Πρωθυπουργό.

Μια αφήγηση-μαρτυρία που ξεκινά 25 Ιουνίου 1999 και τελειώνει αρχές Δεκέμβρη του 2008, όταν ο Αδαμόπουλος μαθαίνει την είδηση του θανάτου της Μαργαρίτας. Τα χρόνια αυτά ο Αδαμόπουλος κρατούσε σημειώσεις από τις συναντήσεις τους και τώρα τις κοινοποιεί με την παρούσα έκδοση, μαζί με φωτογραφίες από το προσωπικό του αρχείο. Γράφει στον πρόλογο δίνοντας με ακρίβεια την ταυτότητα του βιβλίου του:

Πάνε τόσα χρόνια πια, ώστε να μπορούν να βγουν άφοβα όλα στο φως· απλά και νηφάλια, σαν ένα ζωντανό κομμάτι ζωής, χωρίς να χρειάζεται ν’ αλλαχτεί κάτι. Σαν μια ελάχιστη, αληθινή πινελιά στην προκλητικά ενδιαφέρουσα ζωή –δύσκολη, τραγική ζωή όμως– ενός  δαιμόνιου, εξαιρετικά ταλαντούχου, μοναδικού συγγραφέα· μιας φίλης αληθινής.

Διώνη Δημητριάδου

Το ιστολόγιο (blog) Με ανοιχτά βιβλία προτείνει το βιβλίο της εβδομάδας Μαρκ Στραντ Προσωρινή αιωνιότητα ανθολόγιο ποιημάτων επιλογή-μετάφραση: Ασημίνα Ξηρογιάννη

Το ιστολόγιο (blog) Με ανοιχτά βιβλία

προτείνει

το βιβλίο της εβδομάδας

Μαρκ Στραντ

Προσωρινή αιωνιότητα

ανθολόγιο ποιημάτων

επιλογή-μετάφραση: Ασημίνα Ξηρογιάννη

πρόλογος: Αναστάσης Βιστωνίτης

εκδόσεις βακχικόν

Η Ασημίνα Ξηρογιάννη και οι εκδόσεις βακχικόν (στη σειρά Ποίηση/Ποίηση απ’ όλο τον κόσμο) μας συστήνουν ένα πολύ σημαντικό ποιητή, άγνωστο όμως ως τώρα στο ελληνικό κοινό. Ο Μαρκ Στραντ γεννήθηκε στον Καναδά, έζησε όμως και δημιούργησε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατατάσσεται στους ποιητές της δημιουργικής και πολύμορφης δεκαετίας του ’60, ανθρωποκεντρικός στη θεματική του, με κοινωνική ευαισθησία και πρωτοτυπία στη γραφή του. Επηρεασμένος από τον Wallace Stevens, προσφέρει μέσα από τα ποιήματά του την εικονοποίηση, που αισθητοποιεί τις εύστοχες παρατηρήσεις του για τον κόσμο γύρω του αλλά και διευκολύνει την εισχώρηση στο εσωτερικό τοπίο του ποιητή. Η επιλογή της γλώσσας αλλά και του ύφους γραφής απηχεί την επιθυμία του να επικοινωνήσει με τον αναγνώστη του. Ακόμη κι όταν οι λέξεις του υπερβαίνουν την πραγματικότητα (η υπερρεαλιστική γραφή του Στραντ δένει αρμονικά με την πιο γήινη εκδοχή του λόγου του), ο αναγνώστης νιώθει ότι κατανοεί την ποίησή του. Ο Στραντ δεν προτιμά την περιττή αισθηματολογία και τον ανούσιο λυρισμό· απομονώνει την ουσία και αρκείται σ’ αυτήν. Η Ασημίνα Ξηρογιάννη ακολουθεί το ύφος του ποιητή με τη μεταφραστική της εκδοχή/απόδοση με τρόπο που να διαβάζεται  η ποίηση του Στραντ σαν να είναι γραμμένη εξ αρχής στην ελληνική γλώσσα. Η ίδια εμπλουτίζει το βιβλίο με ένα Επίμετρο, στο οποίο εκτός από το σημείωμα για την Εργογραφία του Μαρκ Στραντ, μας προσφέρει και μια Εισαγωγή στην ποίησή του με το κείμενό της Περί Ποιητικής του Μαρκ Στραντ. Το βιβλίο προλογίζει ο Αναστάσης Βιστωνίτης με το κείμενό του Μαρκ Στραντ: Το συνεχές βαλς της ύπαρξης. Εύστοχος τίτλος για το έργο του ποιητή που αναζητά απάντηση στα υπαρξιακά ερωτήματα (καφκικής προέλευσης ως ένα σημείο) χωρίς να περιορίζει την κίνησή του μέσα στον κόσμο – γεγονός που επισημαίνεται από τον μελετητή ως στοιχείο πρωτοτυπίας στο έργο του.

Ενδεικτικά εδώ δύο αποσπάσματα από την ανθολογία:

Συμβαίνει έστω κι αργά:

Ο ερχομός του έρωτα, ο ερχομός του φωτός.

Ξυπνάς και τα κεριά είναι αναμμένα σαν από μόνα τους

αστέρια συγκεντρώνονται, όνειρα ρίχνονται στα μαξιλάρια σου

εκλύοντας δέσμες ζεστού αέρα.

Έστω κι αργά τα κόκαλα του σώματος λάμπουν

και η σκόνη του αύριο γίνεται αναπνοή.

(Ο ερχομός του φωτός)

[…]

19. Αν ένας άνθρωπος αφήσει το ποίημά του γυμνό,

θα φοβάται τον θάνατο.

20. Αν ένας άνθρωπος φοβάται τον θάνατο,

θα σωθεί από τα ποιήματά του.

21. Αν ένας άνθρωπος δεν φοβάται τον θάνατο,

μπορεί να σωθεί ή να μη σωθεί από τα ποιήματά του.

[…]

(από Το νέο εγχειρίδιο ποίησης)

(Μαρκ Στραντ, μετάφραση: Ασημίνα Ξηρογιάννη)

Διώνη Δημητριάδου