Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Είμαι εδώ, είμαι εκεί

της Βασιλικής Μελισσουργού





Είμαι εδώ,
ένα θολό φεύγω
κι ένα ξεκίνημα
που σκότωσε τη φλόγα.
Μα είμαι εδώ.
Κι απομακρύνομαι
και τσαλαβουτάει η ψυχή μου
σε πηγάδια ρηχά από ποίηση.
Λάσπες το έλα μαζί μου.
Γδύθηκα από ελπίδες·
ένα τετραγωνικό φθινοπώρου είμαι,
μα είμαι εδώ.
Έριξα τα φύλλα στο χώμα
και έτσι λιώμα μακραίνω
δίχως κύμα.
Ξύπνησα τη λογική,
θανάτωσα το άσπρο
και φτερούγισα σε κάτι σιωπές
που χαϊδεύουν.
Είμαι εδώ,
είμαι εκεί.
Το ξέρεις ότι είμαι εκεί,
κι ας μην υπάρχω.
Μόνο μίλα μου, τα βράδια μίλα μου,
και τίποτ' άλλο.
Αν θες στάσου στο παράθυρο
και κοίτα τα δέντρα,
αν κουνιούνται
η ψυχή μου σου κλείνει το μάτι.
Αν στέκουν ακίνητα
απλά χαζεύω την μορφή σου.
Χωρίς φυλλωσιές, χωρίς ρετσινιά,
ήμουν τόσο εκεί
και είμαι τόσο μακριά.
Μα είμαι εδώ κι έμαθα να σε ψάχνω
σιωπηλά, ζεστά και ορατά.
Είμαι το μυαλό μιας λεύκας
ερωτοχτυπημένης από το αγιάζι.
Είμαι εγώ.
Κουβεντιάζω με τα περιστέρια σου
Ειρήνη.
Για τη ζωή που δεν έζησα.
Για τον πόλεμο.
Χαϊδεύω το χαστούκι
που μου 'δωσες
και δανείζομαι φιλιά
ώστε τα χιλιόμετρα
να ξεμακραίνουν.
Είμαι εδώ
στην γεύση του φιλιού,
θερμή πηγή
που κολυμπάει η σκέψη μου.
Είμαι εδώ,
είμαι εκεί
είμαι τόσο μακριά
και κοιμάμαι μαζί σου.


Βασιλική Μελισσουργού

(φωτογραφία: Γιώργος Καλογερόπουλος)