Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017


τα κουτιά





μικρά κουτιά φτιαγμένα με όλα τα υλικά
βελούδινα και μαλακά τα υφασμάτινα
άλλα από σκληρό κατεργασμένο ξύλο
και άλλα με επένδυση περίτεχνη
και σκαλιστά στολίδια

μέσα τους να κρατούν μνημονικά κατάλοιπα
γραμμένες άηχες λέξεις
χαμόγελα και ψεύτικα πολύ κοιτάγματα
ίσια κατάισια  στον φακό
σαν υποσχέσεις για παρουσία παντοτινή

υλικά αποκτήματα
αγαπημένα όλα

κι έπειτα σε τόπο ήσυχο και φροντισμένο ταπεινά
με τα ψηλά τα δέντρα εκείνα τα εμβληματικά
της ένθεης προσομοίωσης
κάποια άλλα
σιδερένια αυτά και ανθεκτικά
για να βαστούν το ελάχιστο πλέον βάρος
του αθέατου και όμως υπαρκτού

Διώνη Δημητριάδου
(σκηνή από την «Έβδομη Σφραγίδα»)