Τρίτη, 26 Απριλίου 2016


Τα σημάδια



Ένα παιδί κάθεται στην ακτή, εκεί που σκάει το κύμα και ενώνει το υγρό του σώμα με τη γη. Όλη μέρα. Μια αγναντεύει τον ορίζοντα, όσο πάει το μάτι, μια σκυμμένο κάτι γράφει πάνω στη νοτισμένη άμμο. Τη νύχτα μένει ξαπλωμένο και μετράει τα ουράνια μήκη.
Αν το ρωτήσεις το όνομά του, θα σου απαντήσει: 
«Ποιο θέλεις να σου πω; Έχω πολλά».
Αν απορήσεις από πού έρχεται, θα γελάσει με την αφελή ερώτηση.
Αν θελήσεις να μάθεις τι σκαλίζει στην υγρή επιφάνεια, θα σου πει: «Θα έπρεπε να ξέρεις».
Κι αν πλησιάσεις για να δεις, θα σβήσει τα σημάδια βιαστικά.
Μόνο ένα θ’ αφήσει, απάντηση στην απορία σου.
Ένα σταυρό στην άμμο.
Κι ας ξέρει πολύ καλά πως πιο πολύ με ερώτηση αυτό μοιάζει.
Μα ποιος μπορεί να περιμένει όλες τις απαντήσεις από ένα παιδί;


Διώνη Δημητριάδου

(η φωτογραφία από το διαδίκτυο)