Σάββατο, 11 Ιουνίου 2016

Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" 
φιλοξενεί 
τον Θανάση Πάνου


"Ορθογώνιοι όγκοι φέρετρα"






Όταν ξύπνησε, αρχικά σκέφτηκε ότι δεν είχε προνοήσει για καταφύγιο σε περίπτωση πυρηνικού καύσωνα. Η αποθήκη του βέβαια ήταν γεμάτη με τρόφιμα, είδη υγιεινής και ό, τι άλλο όφειλε να προμηθευτεί ως πολίτης σε μια χώρα που δεν ξέρει πού διάολο πηγαίνει. Ενώ συνειδητοποίησε ότι καμιά βόμβα θερμότητας δεν είχε πέσει στο κρεβάτι του, ίδρωσε περισσότερο με τη σκέψη ότι είχε σημαντικό ραντεβού στο γραφείο του και έπρεπε μέσα σε αυτόν τον καύσωνα να φορέσει γραβάτα και κοστούμι.



Ούρλιαξε, ντύθηκε ντιζάιν ανθοδοχείου, ξαναούρλιαξε και αποφασισμένος πήδηξε έξω από το σπίτι του. Αυτό και αν ήταν μεγάλο λάθος! Η απότομη προσγείωσή του κάτω από της πόλης τον φλεγόμενο ουρανό έσκασε στην άσφαλτο σαν όλμος και γέμισε τα αυτιά του με ανυπόφορα τσιριχτά «βζιιιιιιν». Δεν τον έφτανε ο ορυμαγδός που αποπνέουν οι θερμοί τσιμεντένιοι όγκοι από τα θεμέλια της πόλης, δεν έφταναν τα ξινισμένα μούτρα των ψυχαναγκασμένων περαστικών, είχε και τα ανυπόφορα «βζιιιν» στα αυτιά του, πού όλο πλήθαιναν με τη συμμετοχή της ηχορύπανσης. Όλη αυτή η αλοιφή τον απορρύθμιζε σε κάθε βήμα και όσο και αν λιγόστευε η απόσταση από το γραφείο, λιγόστευε και η θέληση για κάθε βήμα. Πάσχιζε ιδρωμένος, φλεγόμενος μέσα στο κοστούμι του, ώσπου ένα τελευταίο «βζίιιν» του έδωσε μια σουβλιά στον αυχένα και τον γονάτισε.
Τώρα πλέον δεν μιλούσε η φαντασία. Επιβεβαιώθηκε ο εφιάλτης του, η πραγματικότητα ήταν εδώ και πεσμένος καταγής ανάμεσα στους θερμούς όγκους της πόλης τη ζούσε. Σήκωσε το κεφάλι ψάχνοντας λίγο ουρανό, λίγη διέξοδο όρασης και μια ανάσα δροσιάς ανάμεσα από τις πολυκατοικίες. Ενώ είχε καταρρεύσει, μέσα στο κεφάλι του ήχησε δυνατά μια σκέψη:
Αποκλείεται να έχουν τελειώσει την Αρχιτεκτονική οι κατασκευαστές αυτής της πόλης. Δεν μπορεί. Ήταν αδιανόητο να έχει τελειώσει κανείς μια τόσο σημαντική πανεπιστημιακή σχολή και να παράγει τόση απάνθρωπη κακογουστιά που εκπέμπει θερμότητα. Σπίτια θερμά κλουβιά, θερμές κατασκευές με ήχους μηχανικούς, με εγκληματικές παραλείψεις ανθρώπινης διαβίωσης, όλα δίχως σεβασμό στη ζωή και το φυσικό περιβάλλον.


Η πόλη είναι ένα τσιμεντένιο δάσος με ορθογώνιους πύρινους όγκους, άχρωμα δένδρα με πουλιά που κελαηδούν βραχνά ,δρόμους χωρίς ζωή που ανάμεσά τους οι κάτοικοι τρέφονται με Seropram και Stedon, κάτοικοι που είναι μόνιμοι δρομείς με μάτια που γερνούν σε ζώνες νεκρού χρόνου, δουλεύοντας μέσα σε ένα τεράστιο μηχανισμό αφαίμαξης ανθρώπινης ενέργειας. Η τερατόμορφη πόλη στα θολά μάτια του γέλαγε σατανικά, τον σκέπαζε κάτω από τους εξωφρενικούς ήχους των αλλεπάλληλων «βζιιιν» και τον βύθιζε στο πύρινο φέρετρό της μαζί με χιλιάδες άλλους με σώματα ρολόγια, κατοίκους θλιβερούς αυτού του δράματος.
Η καρδιά του σταμάτησε και ο αναρχικός αρχιτέκτονας που είχε προτείνει ως λύση να εκκενωθεί η πόλη, να βομβαρδιστεί, να ισοπεδωθεί και να χτιστεί από την αρχή με νέα σχέδια δόμησης, χώρους πρασίνου και με μελέτες που θα αναδείκνυαν τα αξιοθέατα και τα αρχαιολογικά μνημεία, με χώρους που θα έπαιζαν παιδιά και θα ανάσαιναν οι ηλικιωμένοι, έκλεισε τα μάτια του και η τελευταία ανάσα του έγινε μια μικρή δροσοσταλίδα περιδινήθηκε πάνω από το σώμα του και εξατμίστηκε μέσα στους γκρι πύρινους ορθογώνιους όγκους.
Αυτοί βέβαια που πιστεύουν στη μεταθανάτια ζωή, λένε πως η καρδιά του ξαναχτύπησε σε ένα λιβάδι με μια μικρή φάρμα και ουρανό με αληθινά σύννεφα, άλλοι πάλι που πιστεύουν στο τίποτα λένε πως ένα μνήμα κάτω από ένα δένδρο, έξω από την πόλη, αρκεί.



Θανάσης Πάνου


Θανάσης Πάνου σπούδασε οργάνωση & διοίκηση επιχειρήσεων,  κοινωνιολογία- εγκληματολογία και  πραγματοποίησε ειδικές σπουδές εικαστικών τεχνών  (εικόνα ήχος-κίνηση-λόγος), με αντικείμενο έρευνας την λειτουργιά της καλλιτεχνικής φόρμας και τη μορφική της αντιστοιχία από το ένα είδος τέχνης στο άλλο, μέσω της βιωματικής παιδείας. Ως  εκπαιδευτικός έχει εργαστεί με ομάδες art therapy και είναι επιστημονικός συνεργάτης του κέντρου ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ & ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΕΧΝΩΝ στο τμήμα πειραματικής έρευνας και έκφρασης. Έχει λάβει μέρος σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις Ζωγραφικής – video-art,  στην Ελλάδα και το εξωτερικό  και έχει οργανώσει λογοτεχνικές εκδηλώσεις και δρώμενα πλαισιωμένα με μουσική και οπτικοποίηση ποιητικού λόγου.  Το  Ινστιτούτο Πειραματικών Τεχνών (Τhe Institute for Experimental Arts) το 2013 και 2014 παρουσίασε videoart & ποίησή του στο Διεθνές Φεστιβάλ ποίησης ( Ιnternational Film Poetry Festival). Με το μουσικό σχήμα των MOLES BAND  έχουν επενδύσει μουσικά  παραγωγέςdocumentary.  Άρθρα , πεζά και ποιήματα του  έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες ,περιοδικά και λογοτεχνικές  ανθολογίες.)



(φωτογραφίες του  David  Lynch)