Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016



F e r n a n d o   P e s s o a  




Τα πολλά πρόσωπα του Πεσσόα, πίνακας της Ana Gabriela




"Μην κοιτάζεις τον δρόμο. Ακολούθησέ τον. Αλλά πώς να τον ακολουθήσω και μέχρι πού; Να τον ακολουθήσω σαν αυτούς που έρχονται από την πόλη ή πάνε σ’ αυτήν, σαν αυτούς που φεύγουν ή αυτούς που επιστρέφουν, σαν αυτούς που έρχονται να αγοράσουν και να πουλήσουν, σαν αυτούς που έρχονται να δουν και να ακούσουν ή σαν αυτούς που φεύγουν κουρασμένοι απ’ όσα είδαν και άκουσαν; Σαν ποιους απ’ όλους αυτούς; Ή σαν τι κοινό σε όλους αυτούς;  Σαν ποιους απ’ όλους αυτούς; Ή με ποιον άλλο τρόπο διαφορετικό από όλων αυτών;
Όπως και να ’ταν, δεν μπορούσα παρά να φύγω. Όποιο κι αν ήταν το νόημα και η φύση της αγωνίας μου, η ανακούφισή της – και όχι το φάρμακό της, αυτό το ήξερα καλά – ήταν να φύγω, να ακολουθήσω εκείνο το δρόμο μέχρις εκεί που ήθελε το Πεπρωμένο. Γιατί, για ποιο σκοπό, αναζητώντας τι; Δεν ήξερα τίποτα περισσότερο απ’ ό,τι ήξερα και για το νόημα και τη φύση της αγωνίας μου.
[…]
Αλλά έφυγα. Η ψυχή μου ήταν στεγνή, σκληρή, αδειανή.
Στο βάθος της, σαν μια λεπτή σταγόνα δροσιάς, κοιμόταν δεν ξέρω ποια ακαθόριστη χαρά μιας απέραντης απελευθέρωσης.
Πέρασα, κλαίγοντας, την έσχατη πύλη της πόλης.
Μπροστά μου, ποτάμι παγωμένο κάτω από το κρύο φεγγαρόφωτο, ο Δρόμος προεκτεινόταν ατελείωτα."


(αποσπάσματα από τον «Οδοιπόρο», το τελευταίο κατά χρονολογική σειρά δημοσιευμένο κείμενο του Πεσσόα – εκδόθηκε στην Πορτογαλία μόλις το 2009 – σε μετάφραση της Μαρίας Παπαδήμα, από τις εκδόσεις Νεφέλη)








"Ίσως αυτή να είναι
Η τελευταία μέρα της ζωής μου.
Το χέρι το δεξί μου σήκωσα τον ήλιο χαιρετώντας.
Μα δεν τον χαιρετούσα για αντίο.
Ήμουν χαρούμενος
Που να τον δω ακόμα μια φορά μπορούσα.
–Αυτό ήταν όλο."




Μετάφραση Γιάννης Σουλιώτης
(Fernando Pessoa,  Ποιήματα, εισαγωγή-μετάφραση Γιάννης Σουλιώτης, εκδόσεις Printa: Ποίηση για Πάντα,  2007)