Ετικέτες

"Λέσχη Ανάγνωσης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αγίας Παρασκευής" Βιβλία (αποσπάσματα) Δοκίμια Κριτικές 'αναγνώσεις' Δημήτρης Φύσσας "Εμένα μου λες (ποιήματα 1997-2016) Κριτικές 'αναγνώσεις' Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ "Της μοναξιάς διπρόσωποι μονόλογοι" Κριτικές 'αναγνώσεις' Μιχάλης Γκανάς "Άψινθος" Κριτικές 'αναγνώσεις' Σωτήρης Κακίσης "Όλο αέρα! (αισθηματικά κείμενα)" Κριτικές 'αναγνώσεις' Colm Tóibín "Καραβοφάναρο στο μαύρο νερό" Κριτικές 'αναγνώσεις' Jack Kerouac "Στοιχειωμένη ζωή - η χαμένη νουβέλα" Κριτικές 'αναγνώσεις' Max Ritvo "Αιώνες" Κριτικές 'αναγνώσεις' Miguel de Unamuno "Το μυθιστόρημα του δον Σανδάλιο σκακιστή" Κριτικές 'αναγνώσεις' Oliver Sacks David Hume "Η δική μου ζωή" Κριτικές 'αναγνώσεις' Stefan Zweig "Σκακιστική νουβέλα" Κριτικές 'αναγνώσεις' W. G. Sebald Jan Peter Tripp "Αδιήγητη ιστορία" Μεταφράσεις (ποίηση) Παρουσιάσεις βιβλίων - φωτογραφίες Ποιητική σύναξη Τόλης Νικηφόρου "Πάθος" ανέκδοτο ποίημα σε πρώτη δημοσίευση

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

Μνήμη ενός φίλου





«Του Σωτήρος» σήμερα, όπως λέει ο λαός.
Σαν σήμερα γεννήθηκε (από κει και το ‘δανεικό’ όνομα) φίλος στενός, αγαπημένος κάποτε, απόμακρος κατόπιν, αλλά για μένα πάντα εδώ. Σήμερα, δυνητικά, θα έφτανε τα εβδομήντα πέντε αλλά σταμάτησε τον χρόνο πιο νωρίς, έτσι για να μ’ αγγίζει πιο προσωπικά ο στίχος του Καβάφη:

«…Δεν ανησύχησεν ο Νέρων όταν άκουσε
του Δελφικού Μαντείου τον χρησμό.
‘Τα εβδομήντα τρία χρόνια να φοβάται.’
Είχε καιρόν ακόμη να χαρεί… » (Η διορία του Νέρωνος)

Το άργησε πολύ να γίνει ποιητής, αν και πιστεύω πάντοτε μέσα του το ήθελε. Εδώ, λοιπόν, από τη συλλογή «στο βλέμμα του χρόνου» (εκδόσεις Λιβάνη)
το ποίημα του Σωτήρη Λασκαράτου

«Στους αγγέλους»

Μικρός σαν ήμουνα,
τις νύχτες κοίταζα να σας δω στον ουρανό.
Θυμάμαι, καθώς πέταγα το χαρταετό μου,
που με τόσο κλάμα είχ’ αποκτήσει,
μου τον κράτησαν τα κατάρτια των αστεριών,
μα σεις τίποτε δεν κάνατε για να ξεμπλέξει,
κι έκλαψα πάλι, τόσο πολύ.
Κι από τότε συλλογιέμαι
αν στ’ αλήθεια χρειαζόμαστε ουράνιους φρουρούς.
Εδώ κάτω είναι της δόξας σας ο τόπος,
εδώ που ’ναι περήφανος ο χωριάτης πετεινός
και ξημερώνεται ξυπόλυτος μαέστρος ο σπουργίτης.
Εδώ κάτω σας χρειαζόμαστε,
να ’στε άγγελοι φύλακες
στα παιδιά μας, στη χαρά μας.
(2008)

Οι άγγελοι δεν τον φύλαξαν τον φίλο μου. Τουλάχιστον να έχει βρει πια τον χαμένο χαρταετό του;

Διώνη Δημητριάδου

(πίνακας του Φασιανού)