Ετικέτες

"10 νέες βιβλιοπροτάσεις" "8 ενδιαφέρουσες ποιητικές εκδόσεις" "Λέσχη Ανάγνωσης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αγίας Παρασκευής" "Προδημοσίευση" "Λέξεις απόκρημνες" Διώνη Δημητριάδου "Προδημοσίευση" Σωτήρης Κακίσης "Μια νύχτα τη μέρα" ποιήματα εκδόσεις Ερατώ Βιβλία "Τα κοινά και τα ιδιωτικά" Κριτική από τη Ρένα Πετροπούλου-Κουντούρη Βιβλία (αποσπάσματα) Βιβλία (αποσπάσματα) "Οι άνθρωποι τα σπίτια τα βιβλία" Βιβλιοπροτάσεις Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" διάβασε και προτείνει (16 νέες βιβλιοπροτάσεις) Βιβλιοπροτάσεις Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" διάβασε και προτείνει (15 προτάσεις για ανάγνωση) Βιβλιοπροτάσεις Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" διάβασε και προτείνει (15 νέες προτάσεις για ανάγνωση) Διηγήματα Διώνη Δημητριάδου "Ο αντάρτης" Διηγήματα Διώνη Δημητριάδου "Ο παππούς" Δοκίμια Δοκίμια "Πόρτες ανοικτές ή κλειστές;" (η περίπτωση του Κάφκα) Κριτικές 'αναγνώσεις' Δημήτρης Φύσσας "Εμένα μου λες (ποιήματα 1997-2016) Κριτικές 'αναγνώσεις' Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ "Της μοναξιάς διπρόσωποι μονόλογοι" Κριτικές 'αναγνώσεις' Μιχάλης Γκανάς "Άψινθος" Κριτικές 'αναγνώσεις' Σωτήρης Κακίσης "Όλο αέρα! (αισθηματικά κείμενα)" Κριτικές 'αναγνώσεις' Colm Tóibín "Καραβοφάναρο στο μαύρο νερό" Κριτικές 'αναγνώσεις' Jack Kerouac "Στοιχειωμένη ζωή - η χαμένη νουβέλα" Κριτικές 'αναγνώσεις' Max Ritvo "Αιώνες" Κριτικές 'αναγνώσεις' Miguel de Unamuno "Το μυθιστόρημα του δον Σανδάλιο σκακιστή" Κριτικές 'αναγνώσεις' Oliver Sacks David Hume "Η δική μου ζωή" Κριτικές 'αναγνώσεις' Stefan Zweig "Σκακιστική νουβέλα" Κριτικές 'αναγνώσεις' W. G. Sebald Jan Peter Tripp "Αδιήγητη ιστορία" Μεταφράσεις (ποίηση) Παρουσιάσεις βιβλίων - φωτογραφίες Ποιητική σύναξη Τόλης Νικηφόρου "Πάθος" ανέκδοτο ποίημα σε πρώτη δημοσίευση

Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

Γιατί ο Μπόρχες





Μια φίλη (από τις πολύ αγαπημένες), που με ανέχεται για χρόνια, κοροϊδεύει την αγάπη μου για τον Μπόρχες: «παίζει η απάντησή σου σε όλα τα διλήμματα να είναι ένα ενθουσιώδες "Μπόρχες!"», με ‘στόλισε’ τις προάλλες. Μπορεί και να έχει δίκιο. Συχνά μου έρχεται αυθόρμητα η επιλογή αυτή. Ίσως πάλι να τα έχει πει όλα, οπότε…

Παραθέτω εδώ ένα απόσπασμα από το αριστουργηματικό του διήγημα (αλλά και αυτοβιογραφικό εν μέρει) «Ο νότος» (σε μετάφραση του Αχιλλέα Κυριακίδη):

[…]
Στην αίθουσα αναμονής του σταθμού, είδε πως είχε ακόμα μισή ώρα καιρό. Ξαφνικά θυμήθηκε πως σ’ ένα καφενείο της οδού Μπραζίλ (λίγο πιο κάτω απ’ το σπίτι του Ιριγκογιέν) ήταν ένας πελώριος γάτος, που καθόταν να τον χαϊδεύουν οι περαστικοί, σαν καταχθόνια θεότητα. Πήγε. Ο γάτος ήταν εκεί ˙ κοιμόταν. Ο Ντάλμαν παράγγειλε έναν καφέ, ανακάτεψε αργά αργά τη ζάχαρη, τον δοκίμασε (αυτή την απόλαυση την είχε στερηθεί στην κλινική) και, καθώς χάιδευε απαλά το μαύρο τρίχωμα, σκέφτηκε πως αυτή η επαφή ήταν απατηλή, πως ήταν σαν να τους χώριζε ένα τζάμι, γιατί ο άνθρωπος ζει στο χρόνο, στην αλληλουχία, ενώ το μαγικό ζώο στο παρόν, στην αιωνιότητα της στιγμής.


Τώρα, αν συσχετίσουμε το παραπάνω με τη φράση (από το ίδιο κείμενο):

«Η πραγματικότητα αρέσκεται στις συμμετρίες και στους ανεπαίσθητους αναχρονισμούς»,

ίσως αντιληφθούμε πως η ‘μαγική’ στιγμή της επαφής δεν υφίσταται πραγματικά ή έστω πως ο χρόνος ως συνειδητοποίηση μεταξύ του ανθρώπου και του ζώου μένει μετέωρος.

Για μένα, οπωσδήποτε Μπόρχες! Ίσως όχι ως απάντηση σε όλα τα διλήμματα. Ωστόσο σίγουρη απάντηση στο ερώτημα: «Τι να διαβάσω;»


Διώνη Δημητριάδου