Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2016

Το ιστολόγιο «Με ανοιχτά βιβλία»

φιλοξενεί ένα ποίημα

του Παναγιώτη Δαμκαλή


"Βρεμένη σανίδα ποίηση"




Ποιον να πιάσω ποιον ν’ αφήσω
μονάδες μέτρησης όλου του χρόνου
σπασμένοι λεπτοδείκτες στη δροσιά
αγκαλιασμένων πεύκων

τέλος κι αρχή στο έσχατο του κύκλου σημείο
άνοιγμα μαζί αυλαίας και θανατική ποινή
αν είχα τα μάτια μου ανοιχτά
θα λαμπύριζαν τα στάχυα
και άσπρες πεταλούδες θα ‘βγαζα απ’ τα μανίκια

χαμσουνικός ο κόμπος στο στομάχι
λάθος δρόμος – λέει
στραβός είν’ ο γιαλός – λέω
και ξερνάω μουγκά γέλια
μάλλον έχω πνιγεί ή το ρέμα στέρεψε
χάσκει στο άκουσμά μου
η σιωπή ανήξερων αμνών

ποιητής αν θέλεις να ‘σαι
κόψε το κακό το θέατρο
ξήλωσε τα σανίδια και το σάπιο χειροκρότημα
άνθρωπος από κάτω πρωταγωνιστής


Παναγιώτης Δαμκαλής

(εικόνα: Paul Cézanne, "Melting snow", 1880)


(Ο Παναγιώτης Δαμκαλής γεννήθηκε το 1971 στο Διδυμότειχο, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε δημοσιογραφία στη Θεσσαλονίκη και αφού έζησε λίγα τυχοδιωκτικά χρόνια στην Αθήνα, εγκαταστάθηκε στην Κομοτηνή, όπου το διάστημα 1995 – 2000 εργάστηκε στην τοπική ΕΡΑ και σε εφημερίδες. Το 2000 προσλήφθηκε στο αστυνομικό σώμα κι από τότε ζει με την οικογένειά του και εργάζεται στο Διδυμότειχο. Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε διαδικτυακά περιοδικά, blogs και στον προσωπικό του ηλεκτρονικό χώρο)