Ετικέτες

"10 νέες βιβλιοπροτάσεις" "8 ενδιαφέρουσες ποιητικές εκδόσεις" "Λέσχη Ανάγνωσης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αγίας Παρασκευής" "Προδημοσίευση" "Λέξεις απόκρημνες" Διώνη Δημητριάδου "Προδημοσίευση" Σωτήρης Κακίσης "Μια νύχτα τη μέρα" ποιήματα εκδόσεις Ερατώ Βιβλία "Τα κοινά και τα ιδιωτικά" Κριτική από τη Ρένα Πετροπούλου-Κουντούρη Βιβλία (αποσπάσματα) Βιβλία (αποσπάσματα) "Οι άνθρωποι τα σπίτια τα βιβλία" Βιβλιοπροτάσεις Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" διάβασε και προτείνει (16 νέες βιβλιοπροτάσεις) Βιβλιοπροτάσεις Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" διάβασε και προτείνει (15 προτάσεις για ανάγνωση) Βιβλιοπροτάσεις Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" διάβασε και προτείνει (15 νέες προτάσεις για ανάγνωση) Διηγήματα Διώνη Δημητριάδου "Ο αντάρτης" Διηγήματα Διώνη Δημητριάδου "Ο παππούς" Δοκίμια Δοκίμια "Πόρτες ανοικτές ή κλειστές;" (η περίπτωση του Κάφκα) Κριτικές 'αναγνώσεις' Δημήτρης Φύσσας "Εμένα μου λες (ποιήματα 1997-2016) Κριτικές 'αναγνώσεις' Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ "Της μοναξιάς διπρόσωποι μονόλογοι" Κριτικές 'αναγνώσεις' Μιχάλης Γκανάς "Άψινθος" Κριτικές 'αναγνώσεις' Σωτήρης Κακίσης "Όλο αέρα! (αισθηματικά κείμενα)" Κριτικές 'αναγνώσεις' Colm Tóibín "Καραβοφάναρο στο μαύρο νερό" Κριτικές 'αναγνώσεις' Jack Kerouac "Στοιχειωμένη ζωή - η χαμένη νουβέλα" Κριτικές 'αναγνώσεις' Max Ritvo "Αιώνες" Κριτικές 'αναγνώσεις' Miguel de Unamuno "Το μυθιστόρημα του δον Σανδάλιο σκακιστή" Κριτικές 'αναγνώσεις' Oliver Sacks David Hume "Η δική μου ζωή" Κριτικές 'αναγνώσεις' Stefan Zweig "Σκακιστική νουβέλα" Κριτικές 'αναγνώσεις' W. G. Sebald Jan Peter Tripp "Αδιήγητη ιστορία" Μεταφράσεις (ποίηση) Παρουσιάσεις βιβλίων - φωτογραφίες Ποιητική σύναξη Τόλης Νικηφόρου "Πάθος" ανέκδοτο ποίημα σε πρώτη δημοσίευση

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016


μνήμη Μένη Κουμανταρέα




Ξαναδιαβάζω κάτι πολύτιμο και διάφανο, όπως κάθε αλήθεια που αξίζει να λέγεται. Είναι από τον Μένη Κουμανταρέα, σήμερα, δυο χρόνια από τη δολοφονία του. Γιατί, μέσα σε όλα αυτά που μας έδειξε με τον λόγο του συγκαταλέγεται και αυτή η κατά πρόσωπο αντιμετώπιση του θανάτου. Όπως πρέπει να τον κοιτάζουμε, χωρίς μισόλογα και υπεκφυγές, εκφράσεις κατ’ ευφημισμόν, για να ξορκίσουμε τάχα το δαιμονικό. Με τον απλό αλλά σπουδαίο τρόπο που μας δίδαξε η άλλη όψη της αλήθειας. Η Τέχνη. Και με τη συμπερίληψη μέσα σ’ αυτήν όλης της ζωής, σαν ένα αδιαίρετο όλον που έχει την αρχή και το τέλος, και πάλι την αρχή και πάλι το τέλος, ατελείωτη σειρά εκφάνσεων ζωής.

«Αρνούμαι να καταλάβω τους ανθρώπους που μασούν τη λέξη  ‘συλλυπητήρια’ σαν να έχουν χαλίκια στο στόμα ή αναφέρονται στον θάνατο με πλάγια μέσα…
Με κάποιους από αυτούς είμαι έτοιμος να οργιστώ. Άδικα ίσως. Δεν έχουν όλοι αυτοί ψηθεί στη λογοτεχνία και στη μουσική, δεν ξέρουν πόση ελευθερία αυτές οι τέχνες χαρίζουν: τους αμέτρητους ήρωες που άφησαν την τελευταία τους πνοή μέσα σε πυκνοτυπωμένες σελίδες, ανάμεσα σε στίχους, μέσα σε πένθιμα εμβατήρια, σε συμφωνίες και σονάτες, τις αιώνιες αγαπημένες όπως τις αποτύπωσαν οι μεγάλοι δημιουργοί. Ένα μάθημα ζωής είναι η τέχνη, κι ας έχει να κάνει με τον θάνατο. Ίσως γι’ αυτό.»

(Μένης Κουμανταρέας, «Ο θησαυρός του χρόνου»)

(σχόλιο: Διώνη Δημητριάδου)