Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Βόμβοι ανεπαίσθητοι του Τάσου Σ. Μάντζιου και μαζί René Magritte le poète recompense, 1956


Βόμβοι ανεπαίσθητοι

του Τάσου Σ. Μάντζιου




Ο νεκρός βγήκε στο δρόμο.

Κανείς δεν τον αναγνώρισε.

Σκέφτηκε να φωνάξει

"τι με προσπερνάτε, ηλίθιοι,

είμαι νεκρός, κοιτάξτε με".

Αλλά μετάνιωσε.

Δεν ήτανε ο μόνος, το ’νιωθε.

Βόμβοι ανεπαίσθητοι τον τύλιγαν.

Βόμβοι ανεπαίσθητοι

θανάτων.

Τη νεκρική ακαμψία ονείρων

αντίκριζε στα μάτια τους.

Επιμελώς γαλβανισμένους,

 γύρω του έβλεπε θανάτους.



Ο νεκρός απογοητεύτηκε.

Θα ’ταν αλλιώς, αν ήτανε ο μόνος.

Να σέρνει το μακάβριό του

ηδονικά,

μπροστά σε έκπληκτους

και φοβισμένους.

Θα είχε κάποια αίγλη.



Ο νεκρός κουράστηκε

κι επέστρεψε.

Απ’ την πλατεία,

Φριχτά αλύχταγαν τα ντεσιμπέλ.

Κι άλλος πολιτικάντης

πούλαγε την πραμάτεια του.



Ρουτίνα...



Τάσος Σ. Μάντζιος

(πίνακας: René Magritte le poète recompense, 1956)